Meydan-ı Muhabbet Şiiri - Sadık Kocabaş

MEYDAN-I MUHABBET

Asude bahardır dedin bu ömre,
Hazan vurmuş dala sormadın mı hiç?
Gönül toprağına düşmeden cemre,
Buz tutan o göle girmedin mi hiç?

Turhal'ın yolları tozlu değil mi?
Amasya'nın dağı gizli değil mi?
Gerçek dediğimiz sözlü değil mi?
Sırrın kapısına varmadın mı hiç?

Adalet ararsın devri alemde,
Hükmü hak yazmıştır levh-i kalemde.
Dostun darbesini yediğin demde,
Kendi nefsini sen kırmadın mı hiç?

Antalya sıcağı bağrını yakar,
Gözlerin hasretle uzağa bakar.
Zaman akar gider, su gibi akar,
Menzilde bir karar durmadın mı hiç?

Çizgiler diyorsun, her biri yara,
Düşürmüşler seni bitmez bir zara.
Akıl kâr eylemez çekilen nâra,
Ateşin içinde sönmedin mi hiç?

Sitemin feleğe, kahrın kendine,
Sığmazsın dünyanın darca bendine.
Hidayet erişmiş özün fendine,
Asıl bu kavgayı görmedin mi hiç?

Yalanı yüklenip deryaya dalma,
Nefsinin elinden muradın alma.
Makam-ı Mansur’da uykuda kalma,
Darın meydanına gelmedin mi hiç?

Emeğin olmayan ekmeği yeme,
Dünya bir yalandır, benimdir deme.
Sözüm sert gelmesin sakın siteme,
Kalemsiz Şair’i bilmedin mi hiç?