Merve Özcan Şiirleri

30

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Merve Özcan

Yorgunsun Firuze...
Yolda kaldın biliyorum.
İstanbul da seni hiç sevmedi üstelik. Gidemiyorsun biliyorum...
Ama yorgun yüreğin; kalmaya da cesaretin yok...
Kollarının takati kesik...
Yüreğin mecalsiz...

Devamını Oku
Merve Özcan

Hayattan vazgeçince önemsiz sanki...
Yaşamaya umudu kalmayınca iradeye çekilince set...
Cümleler yanınca,
alev alınca satırlar...
İmlalar kor ateşte kavrulunca cayır cayır...
Hayallerin düşünce boşluğa.

Devamını Oku
Merve Özcan

Salacak’ı kime bırakıyorsun giderken Firuze? Şimdi Kız Kulesi öksüz mü kalacak ardından... İstanbul matem rengi gözlerinde umut;
matem tutmaz merak etme.
Hissetmez yokluğunu.
Gidelim be Firuze.
Aşk’ı bir hiçe benzetenlerin şehrinden. Masumluğunu da al heybene gidelim.
Bu şehirde aşklar yalan.

Devamını Oku
Merve Özcan

Değişmiyorsa eğer dünya;
kendin değişmeli.
Değişmeli en baştan.
Noktasına, virgülüne dek.
Ünlemlemeli yaşamı;
Öyle ya, yaşanır mı hiç sevgisiz?

Devamını Oku
Merve Özcan

Allah biliyor ya, şehrimde hep çiçekler açsın istedim... Kalbim yenik düşmesin istedim hep kuru ayaza... Yalındım ben. Çok birşey istemedim hayattan. Sevmek, sevilmek istedim. Her mahlukatı, her canlıyı. Nedensizce gülmek, kırlarda neşe içinde uçurtma uçurmak... Yemyeşil bahçelerde çocuklar gibi şen olmak istedim. Ayaz vurmasın istedim şehrime. Yağmurlar götürmesin istedim hayallerimi. Gece dar vakitler damla damla ıslatmasın düşlerimi. Allah biliyor ya çok birşey istemedim hayattan. Hep hayırlısını istedim. En iyisini, en güzelini değil, hayırlısını hep...
Açtım ellerimi duaya durdum sonra... “Rabbim; sen beni benden iyi bilensin, kalbimin masumiyetini hak eden ne varsa ömrüme nasip et...”
Amin.
//Merve Özcan

Devamını Oku
Merve Özcan

"İnsanlar uykudadır ölünce uyanırlar."
Hadis-Şerif

-yüzümün üstündeki gölge kalkacak birgün... bir nefes alıp verme mesafesinde dinecek tüm sancılar. bir çınar ağacının altında toprağın dinginliğini hissettiğinde soğuk bedenim; bitecek bu ömür... Ölüm ne güzel başlangıç...
-Merve Özcan

Devamını Oku
Merve Özcan

İstanbul bir büyücü... İstanbul bir sevda... Emek İstanbul, özlem İstanbul... Umut İstanbul, sıla İstanbul, gurbet İstanbul... Aşk İstanbul... Boğaz’ında düğüm düğüm hüzün İstanbul... Parlayan bir çift kahverengi göz İstanbul... Genç bir kızın masalı, genç bir kızın rüyası, genç bir kızın hayali, derin derin çekilen nefes İstanbul...
-Merve Özcan

Devamını Oku
Merve Özcan

Ne varsa aşka ve cesarete dair al yanına! ve öyle git... Git Firuze git artık. Kaldığın kabahat. Bencil bir kız çocuğu gibi. En ummadığım yerden vurup hayallerimi. Sen de git... Dünyanın bütün sabahlarını da al yanına. Sakın unutma ha! Gece yarı uykulu dinlediğim şarkıları. Yazdığım şiirleri de unutma... Aman unutma al yanına. Tak ayrılığın şarjörünü. Baksana kurşun işlemez benim bedenime. Acılara karşı zırhlı benim umutlarım. Baksana... Buram buram kederli ellerim. Tutup da ne yapacaksın ellerimden. Gitmek en kolayı be Firuze. Demek sen de kolayı seçenlerdensin. Demek sen de kalıpların altında ezilip kalbe zerre değer vermeyenlerdensin. Sustur içindeki merhameti. En merhametsiz gidişinle git. Bırak beni! Sana mı kaldı beni düşünmek... Senin yüreğine ağır beni sevmek... Git Firuze. Acımasız bir katil gibi. Sık üzerime sevda kurşunlarını. Öldüğüme emin ol aman ha. öyle git. Haram sana, sana tek bakış haram...Sakın geri geleyim deme. Öldü seni seven. Seni seven gömüldü. Bugün son. Bugün son gündü. Yaşamaya, sevmeye, çabalamaya dair. Öldü sevgi, sevgi bugün gömüldü...
//Merve Özcan

Devamını Oku