Melenkolik Şiiri - Özdemir Aydın 2

Özdemir Aydın 2
1686

ŞİİR


17

TAKİPÇİ

Melenkolik

Melenkolik bir dünya kur kendine,
gözlerin seni kıskansın.
Bir çiçek aç, eşi benzeri olmasın,
mevsimler seni kıskansın.
Düşüncelerin karanlık dehlizlerinde kaybolursan, dualarına tutun.
Gönlün ferman dinlemez de deli tayların gem tutmazsa,
Yüreğine vurduğun çeperin kapılarını aç,
içindekileri özgür bırak.
Mavi gök kubbeyi kuşlarına kafes yap.
Seni anlamayanlar,
Seni okuyamayanlar,
Kurmuş olduğun melenkolik dünyandan bin arşın uzak dursunlar.
Senin çiçeklerini çiğneyenler ;
Denizindeki maviliği,
Gözlerinde her sabah doğan güneşin kızıllığını,
Hergün yakalamak için koştuğun özgürlüğün kıymetini bilemezler.
Bir geceden bir sabaha doğarken,
Gece karanlığında mayın tarlasında çocukluğunu bırakmak nasıl olur,
Senden başka hiç kimse anlayamaz.

İçinde ağlaşan küçük çocuk şöyle seslenir ;

Ölüm boynuma dolanmış,
Boynum belinden ince
çocuk.
Koşma bana, koşma çocuk,
Ben ölüm tarlasındayım
çocuk.

Özdemir Aydın 2
Kayıt Tarihi : 17.9.2020 21:40:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Akşam yemeği sonrası yazdım.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!