Mehmet Taştan Şiirleri - Şair Mehmet Taştan

Mehmet Taştan

Düşerken hayali dolunayların,
Suyuna karışır kalbim rayların;
Kaynar üzerinde buharlı tren,
Acep bu tren mi yâri götüren?
Dağların içine gömülen raylar,
Hanlar, istasyonlar, kervansaraylar;

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Geceyi yorgun kılan
Islak düşler gibisin.
Kandillerde yakılan
Son gülüşler gibisin.

Gökyüzüne katılan,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Nerdeyse bir asrı bulan karanlık,
Kudüsün gördüğü şeb-i yeldadır.
Toprak intifada, su intifada,
Aksada istiklâl intifadadır.

Her çocuk bir Ali, her taş zülfikâr,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Ne hüznünde yalnızsın,
Ne de gözyaşlarınla;
Sırf bu gece kaç insan
Feryatla uyanmıştır?

Taşra şairi gibi

Devamını Oku
Mehmet Taştan

O yar benden ayrılmış, ta âdemden aşina,
Asma bahçelerinde gezer yalnız başına.
Onu bana tanıdık kılmıştı o ilk günah,
Şimdi ben onda gurbet ve o bende bir seyyah.

Artık ezbere dolaş bu girift sokakları,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Aşiyan sessizleşmiş, alev durmaz su içer,
Yeryüzü, cemalinden cüda kalmak üzere.

Ağaçlar dona kaldı, gelen çiy faslı mıdır?
Gittikçe mahmurlaşan gurup dalmak üzere.

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Söyle çocuk, kim dokundu kalbine,
Gördüğün rüyaya kimler uğradı?
Gözlerinde yakılan ne, yanan ne;
Bu kıvılcım hangi düşten sıçradı?

Yapma çocuk, savrulursun ah ile,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Bakan kör olmuşsa, dinleyen sağır,
Cilve neye yarar, dil neye yarar?
Sandığı cevizden yapılsa bile
Mızrap değmeyince tel neye yarar?

Hayatın zülfüne dokunmuyorsa

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Ekilen tarla,
Bir oldu kırla;
Bilinmez sırla
Söze mi daldın?

Mazi harap,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Odan niye karanlık,
Niye yalnızsın böyle?
Büyülenmiş gibisin,
Bir kırlangıç tüyüyle.

Nereye göçüyorsun,

Devamını Oku