Mehmet Taştan Şiirleri

105

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Mehmet Taştan

Hangi yasak meyveye uzandı ki ellerin?
Gözlerin pınar gibi birden boşaldı kadın.
Hangi hüzün kuşları kondu ki pencerene?
Hayallerin koynunda çaresiz kaldı kadın.

Oğlunu mu özledin, yoksa körpe kızı mı?

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Zaman çelik nazarla
Dağıtınca siperi,
Kahredici azarla
Gölge düşer içeri.

Gölge güneşi izler,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Bir kâğıt parçası gibi tutuşur,
Islak kaldırımlar ve karanlıklar.
Her gece bir başka sarhoşun olur;
Sokaklara baygın düşen ışıklar.
Sabahlara kadar uykusuz kalır,
Islak kaldırımlar ve karanlıklar.

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Vaad edilmiş zebercet köşke inansan bile
Yeryüzünde bir cennet dilersin ellerinle.

Ol tahtı gökyüzünde görsen aklın karışır,
Havada bulutları silersin ellerinle.

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Geçme namerd köprüsünden,
Ko aparsın su seni;
Aparan su değil, zulümdür şimdi.
Tanrıdağı sise batmış,
Vadiler kan içinde
Ve zaman, acının tek tanığı...

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Parmakları yağmura
Dönüşmüş bir eldi su;
Kuşların ardı sıra
Sanki dile geldi su.

Su aktı çeşme çeşme,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Kâkülü vurunca ayın üstüne,
Kalbimde bir güneş doğar Şadiye,
Acı bir gülüşle ağaran güne
Sütten sağnak olup yağar Şadiye.

Sevda şiirlerde mısralaşınca,

Devamını Oku
Mehmet Taştan

Dünden kalan hayalin var,
Bak evlâdı ayalin var,
Çok da nahif bir halin var
Söyle niye ağlıyorsun?

Hayallerin mi yıkıldı?

Devamını Oku