Mehmet Şengül Şiirleri

156

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Mehmet Şengül

Yaşadığı fani ömür sonunda,,
İz bırakmış insanlara ne mutlu.
Allah dostu erenlerin yanında,
Söz bırakmış insanlara ne mutlu.

Doğru bildiğini kullara verip,

Devamını Oku
Mehmet Şengül

Üzerine zerre kul hakkı takıp,
Yaşıyor olanın vay haline vay.
Şu devr-i âleme kör gibi bakıp,
Şaşıyor olanın vay haline vay.

Günah batağında geçirip günü,

Devamını Oku
Mehmet Şengül

Sıladan bir haber yaz gurbet ele
Seher yellerine ver gönder bana.
Gülşeninde güller açtı mı hele?
Kendi ellerinle der gönder bana.

Figanda bırakıp eyleme deli

Devamını Oku
Mehmet Şengül

Yıllar sonra gelip ahvalim sordu
Hele şükür hatırladı yar bizi.
Ela gözlerini ufkuma gerdi
Hele şükür hatırladı yar bizi.

Yüreğimde ateş başımda duman

Devamını Oku
Mehmet Şengül

Gönül yücedeydi engine indi
Akıllandı düze doğru gidiyor.
Coşkun sel gibiydi duruldu dindi
Bir ilahi ize doğru gidiyor.

Ak düştü saçlara kar gibi oldu

Devamını Oku
Mehmet Şengül

Gezdiğime bakma allı yeşilli
Dertlerimi gizler gezerim burda.
Mahzun dolaşırım ahvalim belli
Hayalini izler süzerim burda.

Tıpkı yavru ceylan gibi sekişin

Devamını Oku
Mehmet Şengül

Bir beğin yanında uzunca yıllar,
Kaldı Çoban Ali gitti sessizce.
O garip başına olmadık haller,
Aldı Çoban Ali gitti sessizce.

Ne ana,ne baba,ne de yar vardı

Devamını Oku
Mehmet Şengül

Kimin aklı hakim değilse diline,
Başı beladan kurtulmaz biline.
Akıllı odur diline hakimse,
Belalardan uzak kalır o kimse.

Devamını Oku