Maziye Mektup Şiiri - Zeynep Ünkaracalar

Zeynep Ünkaracalar
5

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Maziye Mektup

Sensizliğin cehenneminde yandım kaal-û beladan beri... Uzadı kızgınlığım bir sonsuzluğa doğrusallıkla... Gidişinin kurşunlarıyla yaşadım sinemde... Gel artık özlemler bitsin. Gel unuttum...Bilirim, ozaman acımadı canın ama, Senin şimdi hala kanayan yaraların var. Benim yok... Nereye kadar bu yaralar. ben de vuruldum sen de... Ödeştik hadi gel. Yeniden ötsün bülbüller gül bahçelerinde... Ve ben yine bir hüseyni patlatayım sen dinle, bir şarkı daha iste... Hüzzam olmasın artık. Gel sultanım kırık sarayımı onar. Saltanatın devrildi tahtın duruyor. gel ey asırlarıma hükmeden tarih... Gel ey iklimleri şaşmış coğrafya... Ruhumun matematiğinde çarparken soluk soluğa, çıkar beni hayal kırıklıklarından artık. Mazide kaldı hepsi... Ya da gelme! Hiç gelme artık!.. Yerin olan mazide kal tüm ihtişamınla!.. Gelirsen eskisi gibi sevemem seni...

Zeynep Ünkaracalar
Kayıt Tarihi : 11.2.2019 17:36:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


2009 da kalmış birine 2014 ten yazdığım mektup.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Abdullah Artaç Arslan
    Abdullah Artaç Arslan

    Farklı bir yazım olmuş.
    Üstad N.F.Kısakürek'in, "Beklenen" şiirini hatırlattı bana.
    Tebrikler Zeynep hanım.

TÜM YORUMLAR (1)