Mâziden İstikbâle Şiiri - Emirhan Eder

Emirhan Eder
36

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Mâziden İstikbâle

Ruhum ile bedenim, ayrı benim bir değil,
Hakikat ve hayalin uçuk tezatlığında.
Şu milyarlarca yıllık ihtiyar; mavi küre,
Neler doğdu ve öldü kayıp mezarlığında.

Senin yıllanmışlığın hesap edilir değil,
Sırların pek muallak asla erilir değil,
Üzerinde yaşayan öyle yiğitler var ki;
Yurdu için doğrulur, başı eğilir değil.

Elbet seni yaratan bir ilâhi kudret var,
Milletleri yaratan yüce bir güzellik var,
Ağaçlarla donatıp, sular ile kuşatan,
Kâinata renk veren engin bir ustalık var.

Senin eserin olan dünya denen ihtiyar,
Benden çok şey saklıyor, bir lahzayı göstersin.
Epey eski bir çağı, atam Alp-er Tunga'yı,
İran- Turan harbini, Tiyanşan'ı göstersin.

Binbir çeşit gizemli hatıralar yığını,
Göster bana o an ki; yağmur değil, ok yağar!
Türkistan'ı zapteden İran padişahını,
Mesaget'li Tamiris, kendi kanında boğar!

Öyle şanlı bir tarih yazan kadınlar, erler,
Bu yalnızca bilinen vesikânın bir kısmı.
Asya topraklarında bozkırı titretirler,
Gözlerine bak söyle, sence onlar haksız mı?

Onları görmemişsen kayıp değil gözleri,
Türk denilen her kişi sana bunu gösterir.
O kutlu kahramanlar tarihte öldü sanma,
Kurt bakışlı her çeri, bunu nükse ettirir.

Miladın öncesiydi, tarih iki yüz dokuz,
On bin çadırlı yurttan, on bin asker toplandı.
Mete'nin atlıları saldırırken korkusuz,
Çaresiz gözleriyle ona bakan Tuman'dı.

İstidâtın doruğu, bozkırı birleştirip,
Sarsılmaz bir bütünlük, hâkimiyeti sağlar.
Müthiş disipliniyle Türk'ü çelikleştirip,
Orduları yok eder, Çin'i haraca bağlar.

Dünya denen bu yerde vardır belirli süren,
Tanrı, kendi keyfince herkese ömür biçer.
Gönlüyle, şuuruyla ülküsüne yürüyen,
Hangi çağda olsa da, ruhu Altay'a göçer

Emirhan Eder
Kayıt Tarihi : 24.5.2019 18:10:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!