Mahşere Dek Şiiri - Özdemir Aydın 2

Özdemir Aydın 2
669

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Mahşere Dek

MAHŞERE DEK

Ben seni aşka tövbeliyken
Bir başıma mutluyken
Uzaklara bakıp uçuk kaçık hâyâller kurarken sevdim.
Kelebeği avuçlarımda tutar gibi
Vazoda bir demet papatya gibi
Parmak ucumdaki uğur böceği gibi
Kırları kana bulayan gelincikler gibi.
Yeminimi bozdum
Vebalin boynuma dedim
Sevmek suçsa, cezam neyse paşa paşa çekerim dedim de sevdim.
Rüyalarımdaki cismini
Görmediğim yüzünü
Hülyalarımdaki gülüşünü özlüyorum.
Çok uzaksın
El sallasam görmezsin
Bağırsam duymazsın
Yansam bir kova su alıp koşmazsın.
Seviyorsam kimseyi dinlemem
Seversem engel tanımam
Bak işte düştüm kör kuyulara.
Bir ışık ol mesela güneş gibi
Gözlerimi kör edercesine.
Seslen kulaklarımı sağır edercesine
Seveceğim seni de, mahşere dek.

Özdemir AYDIN
01 Nisan 2019

Özdemir Aydın 2
Kayıt Tarihi : 2.4.2019 12:31:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Gece yarısı yazdım.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!