Mahit Türkmen Şiirleri

64

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Mahit Türkmen

Sende özlersin bir gün,
Yanakların sitem eder düşman olurlar sana.
Gövdenin sol tarafı bir acıyla sancılanır,
Yokluğum bir ok olur,
Şiirlerim yay,
Mısralarım sana uzak,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Yazılamayan bir şiir,
İlhamı bir uçurum mahzerinde çarpışan bir şair tanıyorum.
Adını betimliyor harfiyen,
Körüklenen cümlelerle birlikte,
En ileriye doğru dağılıyor sevgiler.
Kulaklarım duymak istemiyor çoğu şeyi,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Bekletme,
Ömür dediğin bir samyeli,
Eser gider anlık zevkiyle.
Anlık mutluluk, sonsuz kalmaz.
Sabrım, ömrümden kısadır belki.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Benim yağmurum,
Damlalarıyla parçalar gövdeni,
Ağır gelir yürümek,
Sessizlik hissizlik olur,
Gezinemessin.
Korkutur günyüzünü umutsuzluğu.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Aslında birer yara iziyiz dünya üzerinde,
Kanaması durmayacak,
Sarsanda sızısı dinmeyecek bir yara.
Ve sevmek kelamı, bize göre değil.
Biz yarına ait olmayan bugünüz.
Biz imkansız olanız, dünüz.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Ne güzel şey bir okul sırasında denk gelmek güzelliğinle,
Afitap yüzümü kızartırcasına saçarken gün ışıklarını,
En güzel ışık, teninin rengi olurdu bahçemde.
Bahçe demişken, çorak bir iklim arazisi beton taşları,
Papatyası eksik, gün doğmaz güneş bırakır ardına yerler.
Sağımda boş banklar, bizi bekler.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Bir şiir sanki farklı bir şaire dem olmuş,
Şiiri vazgeçmiş, şairi beklerken huzuru.
Gün olmuş hayaller, dünün gerisinde.
Son olmuş yazılan bir kaç şiir, göğün gölgesinde.

Şimdi ilhamım, satırlara anlatamadığım bir sen,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Alıp götürüyor hislerimi bir deli rüzgar,
Sanki boşluktayım;
Mum ışığı karanlığımın tek şahidi.
Gidiyorum sanki unuturcasına,
Avuturcasına;
Dövüşüyorum kalemle.

Devamını Oku