Mahit Türkmen Şiirleri

64

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Mahit Türkmen

Çöken bir karanlık,
Hislerimi çürüntünceye dek bıraktı aydınlığı.
Dün gibiyim,
Yalpalanırken rüzgar, ay ışığı güneşim gibi.
Dilimde pare pare olmuş adın,
Gönlümün dili, şiirimin kafiyesi gibi.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Bu gece ben susacağım,
Şiirler konuşacak.
Ay gitsede güze doğru,
Susmayan tek şey şiirim olacak.

Ve dahası yaşanmışlıklar,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Dışarısı bir siren sesi çığlığıyken,
Sana yazılan bir kaç satırdı huzur.
Yaz akşamının yağmuru gözlerin,
Çise çise akıyor benliğime,
Sanki varsında yağıyorsun içime.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Bir dünya düşünüyorum şiirimde,
Seninle olan hislerle birlikte.
Bir son oluyor kimi zaman,
Sen son oluyorsun hep,
Solumda son,
Şiirimde son,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Gözlerin bir şehrin gecesini aydınlatan ışık misali,
Şaire ilham olurdu şiir emsali.
Değerse gözlerim gözlerine,
Bir şiir ki sorma,
Yağmur yağmaz, sen yağardın gönlüme,
Herkes içinde yalnızca sen olurdun şiirime kafiye.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Gece şafağa vurunca, aydınlık haram olurdu ruhuma.
Kirli bir ruh odamın namlusu olmuş,
Kurşun yaktırıyor bedenime.
İs alıyor ciğerlerimin dibi,
Duman lekesi gölgesinde yazılan bir şiir,
Aşk dolu, sevgi dolu, sen dolusun.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Yağmur yağardı ardı sıra,
Şairin gönlünün yanı başına.
Toprak kokusu yel esince gövdeme,
Bir ilham ki sorma;
Sen dolar şiirlerime.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Rüyalar olması gerektiği gibi değil di,
Benim hayalim de sen vardın,
Biz vardık.
Çoğu yoktu gidenlerin.

Ve arda geri kalmış kişiler;

Devamını Oku