Mahit Türkmen Şiirleri

64

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Mahit Türkmen

Aşkı sevmeye başlayınca, sevmeyi de sever olduk.
Her bir yıkıntıda sıkıca sarıldık, daha çok güvendik, daha çok sevdik,
İşte o tuttuğumuz dal kırıldı.
Kalbimiz kırıldı bizim,
Düşlerimiz yıkıldı.
Sustuk.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Yozlaşmaya yüz tutmuş çöllerin,
En güzel serabı, son damla suyu toprağın.
Ey kanadı kırık kuşun göğe olan inancı,
Ey gök kubbe, parıldayan ay, gelen bahar,
Gel ve çiçekleri açtır gönlüme buna ihtiyacım var.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Adın gibi yağ şiirlerime, süsle satırlarımı güzel kadın.
Öyle bir yağ, çiselerin parçalasın gönlümü,
Öyle bir yağ ki seni sevmek bir sel olsun içimde, bir sel felaketi gibi vursun şiirime adın.

Yüzün;
Sevgilerin en büyüğü, bir gece karanlığında parlayan ay.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Park ediyorum hayatımı sol yanının dibine,
Fark etmesen de biliyorum ki her anımda varsın,
Şiirle yanımda olduğun kadar her an sol yanımdasın.
Bilmiyorum, bir güven alıp getirdi hislerimi ve koydu önüne,
Çamurla kaplı bir geçmiş,
Kirlenmiş bir geçmişti benimkisi.

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Geceyi aydınlatan yüzündür,
Senin yüzünden bu denli uykusuzluk.
Ve yarım kalmışlık,
Dünde kalmıştık,
Alıştık.
Yara var derin, sarılmayan ve eksik kalmış dostlar,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Sevdiğim,
Mum ışığı bir aydınlıkta,
Sana yazmak ne güzel şey.
Aşk sarhoşu olan gönlüm,
Yüzünde ki şiirin tek şahidi.
Senin sesinin tonunu armağan ediyorum,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Öyle güzel baktın ki gözlerime,
Kıyamadım yanaklarından tutupta sevmeye.
Affet,
Bakamadım yüzüne utanıpta yüz çevirirsin diye.

Şiirler yazdım sana sessizce,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Genemi hüsranı barındırır,
Gözlerinden gönlüme esen rüzgar.
Ay ışığının güneşi, gecemin sessizliği iken,
Tek ses şiir kalır heybemde;
Güneşe perde olan gecemin gerisinde.

Devamını Oku