Mahit Türkmen Şiirleri

64

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Mahit Türkmen

Ihlamurlar çiçek açtığı zaman mı,
Gelecek sonsuz saadet ve güzellik?
Lal olan mevsim mi dillenecek çiçeklerle,
Baharla mı geleceksin?
Baharda mı geleceksin gittiğin son bahar ayazına?
Çiçeklerle mi geleceksin?

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Sevdiğim,
Yüzünde tüm güzellikleri taşıyan en güzel mevsimim,
Yaz yağmurum,
İstanbul’um,


Devamını Oku
Mahit Türkmen

Ve sevdi adam,
Kollarının arasında aşk barındırdı elleri,
İçi bir felaket seli gibi,
Fakat sevdi adam seni, deli gibi.
Elleri dize değildi, ne de gözleri şiir,
Fakat seni yazabildi,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Öyle ya deniz gibi bakardı gözleri,
Bilmezdim adını, fakat ezberlemiştim bakışlarını.
Ezgi ezgi işledim yüreğime sevgiyle,
Ve hüznümde gelen sevinçti o, bilmezdi o, bilmezdim ki ben.

Bence bu kadar güzel bakmamalıydı gözleri,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Sevmek denilen kavram,
Zira sevdiğinin güzelliğini almış! Başlı başına öyle bir şiir ki;
Kâinatımca her insan müstesna bir şair.
Bu nedenle her yer bu denli şiir, bu denli şarkı, bu kadar söz ve bu kadar sen.

Bak oğlum!

Devamını Oku
Mahit Türkmen



Senin gözlerindi mevsimlerin yalancı çaresizliği,
Senin bu derece güzel gülmendi ilkbahar,
Ve papatyalar sen kokunca güzeldi bahar,
Şimdi ümidin bittiği yerde bir şiir başlar;

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Gün gibi içimde mavi,
Siyahim; tükenen bir karanlık.
Yıkıntım var, yıkılışlar altında çaresiz bir insanım.
Çocuğum ben; savaş ortasında kalmış,
Silah sesleri arasında feryat, figan.
Düz yeşil bir ova tadını almamış bir bedenim,

Devamını Oku
Mahit Türkmen

Uzaklara dalıyor gözlerim,

Ben bugün yasal bir ülkenin illegal şehriyim.

Sana yazılmış gibi değil sözler,

Devamını Oku