Nilgün Marmara

çok yalnızım, mutsuzum
göründüğüm gibi degilim aslında
karanlıklarda kaybolmuşum
...bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır
aradıkça batıyorum karanlik kuyulara
kimse duymuyor çığlıklarımı
duyan aldırış etmiyor çekip kurtarmak istemiyor
bense insanların bu ilgisizligi karşısında ilgiye susamışım
ümidimi yitirmişim
biliyorum bir gün dayanamayacak küçük kalbim
arkamı dönüp inandığım ve güvendiğim herşeye
veda edeceğim

"en yakın yabancı sendin,
daha sürülmemişken ışığın biberi
yaramıza,
yaslanırken boşlukta duran bir merdivene
henüz.
...
güzdü sonsuz bir çöle takılan bakışımız,
ilkyaz derken -kışı gözden kaçıran
yüzlerce eller yukarı, saygı duruşlarımız
en güçsüz kollarla-

çözüldü aşkın zarif ilmeği
bulandı aynalar duruluğu.
çok gizli bir doğru gecenin toyluğunda
bilmedik çekenin yanlış bir uzaklık
olduğunu...

yabancıların en yakınıydın sen! "

ey iki adımlık yerküre
senin bütün arka bahçelerini gördüm ben!


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Bu şiir neden bu kadar yüreğimi acıtır??? Hadi kimse duymadı bu "Yaşam Çığlığını" Sen de mi duymadın Tanrım....???

  • ölmenin getirdiği bir avantaj var
    koftiden yazdıkların bilem
    okunacaktır

    Allahım ne yapsam
    intihar mı etsem acaba:)

  • Şiiriniz çok güzel başarılar

  • Yabancıların en yakıniydın sen !
    Ah...........!

  • ali koç elegeçmez
    ali koç elegeçmez

    Birilerinden ,sana yardım elini uzatmalarını beklemen en büyük
    hatan olmuş sevgili Nilgün...İnsanlar bu nedenle yaratıcıya ina-
    nır ve güvenirler..Yalnızlık ve çaresizlik anlarında 0'na sığınırlar..
    Çünkü 0, inananı yalnız bırakmaz...Kalleşe,saygısıza ,hırsıza ,
    arsıza, düşmana kötülük yapma fırsatı vermez..Yaradan^'dan
    sonra da kendine inanacaktın..Kendine güvenecektin....İnsanın
    yücve yaradan'dan sonra en büyük yardımcısı kendisidir .....
    Yaradan'a ve kendine güvenen insan;, dünyayı bu şekilde terk
    etmez..etmemeli..maalesef yaşayanlara iyi örnek olamamışsınız..
    Yüce yaratıcı hatalarınızın tamamını affetsin dilerim..