İbrahim Kavas

Damla damla düşüp kabına sığmaz sel olup aktım.
Dağlardan engin ovalara bereketler taşırcasına
Senin yüreğine sevdalar yükledim ama
Artık vazgeçtim.
Sessizce denize karışan nehire döndüm
Çünkü; yoruldum…

Sevgi bahçelerine uzanan yollarda çiçekler açtım.
Güzellikler umuduna beyazdan pembelere uçtum,
Yetmedi dal budak verip gölgeler sundum ama
Artık vazgeçtim.
Ocakta yanıp küle dönen kuru oduna döndüm
Çünkü; kahroldum…

Işık demeti olup huzmelerle etrafına saçıldım.
Bakan gözlere fer, doğaya renkler kattım,
Güneş oldum çok yürekler ısıttım ama
Artık vazgeçtim.
Titrek alevle eriyip biten muma döndüm
Çünkü; kayboldum…


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

  • Bu şiiri okuduğum saat geç bir saatti...

    Vazgeçmeden bu gece çok şiir okudum...şiire doydum ama bu gün için...yarın ve diğer günler asla vazgeçmeyeceğim...
    Şiir başlığından finale kadar mükemmeldi..
    Kutlar saygılar sunarım...selamlar abiciğim...

  • İnsanı bazen en yakınındakiler yorar.

    Bazen de kendi kendimizi yorarız.

    En çok da insanı affetmek yorar. Hele içi yanarken susmak..

    Tebrik ederim.

  • Güzel bir şiir okudum kutlarım efendim sevgiler

  • Yorulur her insan. Vazgeçmek yerine mola verip kaldığımız yerden mücadele etmeye devam etmeliyiz..

    Şiirde belki kendini uyarıyor.

    Çok güzel bir şiir kutluyorum

  • Eminim ki bu bir serzeniş vazgeçmez bu denli mücadele veren.Sadece bir uyarı belki bir sitem...
    .....Çok içten etkili bir seslenişti İbrahim Hocam.Çok güzeldi...TEBRİK EDERİM.SAYGI VE SELAMLARIMLA...