BEN HER GECE IZDIRAPLI ÖLUM UYKUSUNUN KUCAGİNDA CEHENNEMIN SARHOŞ MELEKLERİYLE DANS EDERİM...

GECELERIN ZIFIRI KARANLIGININ UÇURUMLARINDA RUHUMUN ÖZUNUN GÖLGESINI GÖRURUM..

Ben Konya ...

BEN HER GECE IZDIRAPLI ÖLUM UYKUSUNUN KUCAGİNDA CEHENNEMIN SARHOŞ MELEKLERİYLE DANS EDERİM...

GECELERIN ZIFIRI KARANLIGININ UÇURUMLARINDA RUHUMUN ÖZUNUN GÖLGESINI GÖRURUM..

Ben Konya’nın Cihanbeyli kazasına bağlı Yeniceoba köyünde 1955 yılında doğdum. İlkokulu köyümde okudum. Daha sonraları Konya’ya göç ettik. Ortaokulu ve liseyi Konya’da bitirdim. O dönemlerde şiire ve müziğe karşı büyük bir ilgim vardı. Genelikle şiir kitaplarını okurdum. Kendi kendime mırıldanarak türkü söylerdim, yanık ve gür bir sesim vardı. Bir an önce saz çalıp türkü söyleme duygusu tüm benliğimi sarmıştı. Ondört yaşlarında kendime bir saz aldım ve bir yıl içerisinde çalmayı öğrenmiştim. Aynı zamanda şiir yazıyordum. Şiirlerimi besteleyip türkü yapardım ve saz çalıp söylerdim. Konya’da kim saz çalıp, türkü söylese, kendimi bir anda onların içinde bulurdum. Konya’da aşıklar bayramını hiç kaçırmazdım, onların türkülerini, atışmalarını cankulağıyla dinlerdim. Bazen ben de sazımı alıp aşıkların yanına giderdim, birlikte saz çalar türkü söylerdik ve atışmalarda bulunurduk. Atışmalarda oldukça yetenekliydim.

Her gece gökyüzünden bir yıldız akar şiirlerimin deryasına. Şiirlerimi yalnızlığımın zifiri karanlığının kuytularında, acılı, kederli, sevdalı ve perişan ruhumun uçurumlarında yazarım. Belimi hep acı, korku, endişe, çile ve hüzün dolu hatıralara ve hayallere yasladım ömrüm boyunca. Ben kendi gerçeğim değilim, gölgemin kalıbıyım ve hayaller içinde bir tesadüfüm. Benim gerçeğim gizemli evrenin bir başka varlığının ruhunda saklıdır. Her gün şafaklarda hüzünlü bakışlarımla sabahın ufkunun tenini okşarım. Özgürlüğü ve sevdayı yüreğimin çimenlerinde otlatırım. Kürt kimliğimin ve Kürdistan topraklarının isyankar bekçisiyim yasaklarda. Üst insan olmak, sevgi, saygı ve erdem direnişimin silahıdır gecelerimin yalnızlığında. Odamın dört duvarı arasında, ruhumun tırnaklarıyla hep umutlar kazıyorum geleceğe. Sabrım fişek olur namlunun ucunda, sessiz ve ıssız gecelerimde. Yıllardır beynimin ve ömrümün yorgunluğunda kendimi yaratıyorum ve şiirlerimi yazıyorum. Benim sevdalı yüreğim fışkıran bir pınar gibidir yalnız gecelerimde. Coşarım, taşarım, sınır nedir bilmem, nice engelleri aşarım. Dağlarımın tutkusudur, ülkemin özlemidir, Kürt dilimin hasretidir, Kürdistan tarihimin gerçeğidir ruhumun ve hayallerimin deryasında çırpınan… Konuşurum, fısıldaşırım acı, keder ve hasret dolu yüreğimle yalnız gecelerimde. Her gece kendi gönlümün deli rüzgarının vahşi esintisi içinde yolculuk yaparım. İçimdeki gizli erdemi bulup çıkarmak isterim, karanlık yolları yırtıp, engelleri aşıp aydınlığa, sevgiye, dostluğa, barışa ve gelecek umutlara doğru koşma çabası içinde olurum hep acı hayallerimde. Böylece şiirlerimi nasıl bir ruh haliyle yazdığımı az da olsa anlatmaya çalıştım kalemimin şair ve dilsiz ucuyla… ??

DALGIN RUHUM

ben
kara yuzlu tarihin
degirmen çarkinin
göçmeniyim
dargin yuregimin
dalgin ruhumun
ve ulkemin topraklari
uzerinde....

Xizan Şîlan
2005-12-20
Stockholm

Tamamını Oku

  • Son Bahar

    Meral Vurgun

    08.05.2011 - 22:45

    Sevgili Meral, ilk şiirini okuduktan sonra karar verdim butun şiirlerini okumaya.. şiirin son baharindayim şimdi ve devam ediyorum okumaya.. çunku şiir sitilin, duygularin ve yureginle solan, kararan ve derbeder olan hayallerimin çiçegine bir avuç su serpiştirdin.. hele aşk Marxist olursa...kalemine ...