...Baktığım zaman......

Özleyince bakarım o fotoğraflarına kimi gün,
İçimi sen kaplarsın uçsuz bucaksız.
Bazen siyah beyaz bakarım ışıl ışıl rengine,
Mavi olur bazen gözlerin, ...

...Baktığım zaman......

Özleyince bakarım o fotoğraflarına kimi gün,
İçimi sen kaplarsın uçsuz bucaksız.
Bazen siyah beyaz bakarım ışıl ışıl rengine,
Mavi olur bazen gözlerin,
Bana yansır sıcaklığın sankim alev kızılı,

Saçların uçuşur omuzlarımda dağınık,
Ve asılı kalır hayalim zülüflerinde.
Renksiz gözyaşlarım ıslatır, karartır yüreğimi,
Sararmış o resimlerine baktığım zaman.

Gerçeğim ayrılığı yudumluyorken zehir zemberek,
Fotoğraflarım nasılda mutlu ve umutlu.
Yanı başımda duruyorsun öylece,
Bir sana bakarım birde kendime,
Düşünüyorum.
Yıllar almışta serpmiş bizi devrin dört bir yanına.

En son çekilmiş resimlerine baktığım zaman.
Tahmini malumatını alırım senin,
İnan o gün fiyakamız daha daha iyiymiş bu günden,
Dertlerimiz minicik… Hayallerimiz deniz aşırı.

Her karesinde bin bir ümit saklıdır,
Takvim yaprağı büyüklüğünde siyah beyaz fotoğrafların.
Her telden hayatını yaşamışız dönüp duran dünyanın,

Nihayetinde.
En sevdiğim senin fotoğrafına baktığım zaman.
Tek bir şey görürüm.
Mutluluğunu elinin tersiyle ittiğin,
Yüzüne hüzün yansımış Diyarbekir’i. 18.04.2015 Atila Yalçınkaya

...........Beklerken......................

Yağıyor zülüflerine rüzgâr,
Ve seni benden alıyor bahar.
Mevsimler artık hep ayrılık geçiyor.
Dilim seni anıyor leyli nehar.

Yağıyor gönlüme matem,
Ve avutmuyor artık teselliler.
Sensiz ömrümden her gün bir sayfa eksilirken,
Gözlerim seni arıyor ta el fecirden.

Yağıyor ömrüme hazan,
Ve renkler sararıyor durmadan.
Kuşlar bile ürkek ve ayrılıyorken saçaklardan,
Gönlüm yine perişan, gelişinin hayaliyle beklerken,

Alıyor bir el, dostlarımı birer birer,
Kollarımda can veriyor inadına ölümler.
Ölümde bir arzudur ram olmuş yüreğime,
Bu bedende her hangi bir zamanda onu şevkle beklerken.

Hasretin tüterken türkülerimde,
Maviliklerim birer birer batıyor ufuklarda,
Sanki çölleşmiş sahillerde batık bir tekne
Hüzün tarlalarım yağmurları beklerken.

Namert şarkıların hüznü bir hançer.
İnadına çalıyor, acıtırken yüreğimi yalnızlık.
Bir bir beliriyor yüzleri gam ve kederin,
Bir tek tesellisi var gönlümde, değişmeyen kaderimi beklerken.

Önüme dökülür hazanın yaprakları,
Ve hışımla alıyor verdiklerini,
Keyifle koşturduğun sokaklar,
Kaldırmıyor artık omuzlar bu yük ile beklerken.

Dürülür ak sayfalarına kara düşülmüş defter.
Açarım avuçlarımı belki bir rahmet doluşur da,
İnşallah, boş dönmez avuçlarım, bir kurtuluş yudumlar.
Mahşer nasılda kalabalık ömrümün yalnızlığında
Bir ümitle son bir hesabımı beklerken. 12.03.2014 G.Antep Atila Yalçınkaya

.......Hicapsız...............................

Utanma artık hicapsızdır,
Hıyanet ulu orta aleni,
En şık elbiseler ve en narin kokularla.
Kutlanıyor matemler bir bayram havasında.

Arzular sere serpe,
Masumiyet bulunmaz bir meta oldu.
Vefa bulunmaz artık semtimizde,
Çarşı pazar ar edepten bi haber.
Her sokakta arsızlıklar kol gezer.

Her muamelenin karanlıkta bakılmakta işine,
Işık ve aydınlığın ucu görünmez oldu.
Her kes bugün gizli birer muzdarip,
Ölüm gün boyu kol gezer çarşılarda.

Cehalet aldı başının yürüdü,
Seyahatleri deniz aşırıdır sere serpe,
Makam ve mansıp gırla gitmekte,
Liyakat bir köşede boğazlanmış bir halde.

Kulaklar dikilmiş beklenirken bir haber.
Karamsar günlerin ahirinde beklenmekteyken bir bahar,
Baharda gelse,dertli sinelerde yine zar.
Hiç bitmedi ağyar
Yine zar, yine zar.

Atila Yalçınkaya : 1964 yılında Diyarbakır’da dünyaya gelen şair, ilk ve orta öğrenimini tamamladıktan sonda, memur olarak yaşamına devam etti, memuriyetinin başlangıcında Üniversite eğitimine devam ederek Sosyal Bilimler alanında öğrenimini tamamladı.

Şiir ve yazı yazmaya lise dönemlerinde başladı, şiirleri çeşitli gazete, dergi ve televizyonlarda yayınlandı.

Şiir yazma ve karalamalar halen devam etmekte… Cenabı Allahın eşsiz sanatı olan kainatı temaşa ederek, bunu şiire aktarma gayreti içerisine girmiştir. şairin çok sayıda şiiri bulunmaktadır. Şiirlerinde milli ve manevi değerler, insani hasletler, çevre bilinci, özlem, sıla hasreti, toplumsal duyarlılık, barış konularının ağır bastığı görülür.

Ömrümüz bir gemi hayat nehrinde.
Tam sahip değiliz ona seyrinde.
Malik miydik cana, ana rahminde.
Yüzer bir rotada Rahmana doğru.

Bu şiir “Rahman’a Doğru” isimli şiir kitabına ilham kaynağı olarak şairin ilk kitabının çıkmasına vesile olmuş ve siz kıymetli okurların beğenisine büyük bir aşk ve heyecanla sunulmuştur.

Tamamını Oku