Dilek Burak

kollarımı açsam
sığmaz çığlığım koynuna
usul usul çiğniyorum sözcükleri
ayarı ihlal edilmiş bir kol saati
zaman t u t u l a m ı y o r
hangi melekle sevişiyorsun
günahlarımı bağışlatmak için
ilmeği kaçmamış tek kelime söyle
yakılmış bir İmgeden düştüm
gözlerimin ucuyla topluyorum çiçekleri
içimde kımıldayan bu süreklilik
acıları buluşturan
hep aynı istasyonlar
tersi de olsa
sıradan herkesin bildiği
ihmal edilmiş sevinçlerin ertesi...

içinde yaşamadığın acıları duymuyorsun ya
anlıyorum demek ahmaklığını paylaşıyorsun daha çok
ikinci şansı olsa da doğmaya
insan aynı sancıya doğrulur...
değişen ne

hayat sıkıcı ve içinden geçen her şey lekeli
“beyazın beyaz olmasındaki tek neden az sonra kirletilecek olmasıdır belki ”
belki de sokağın ortasında
“memeleri sarkmış bir kedinin yavrusunu emzirmesi kadar anlamlıdır hayat”...
yani: avunacak ille de avutacak bir malzemeden arta kalan kıyıda
zaman
o zaman da kalmış bir fiil
........................................................çekiminde insan yorulur
gölgesinde sakladığı her öykü
ezberi bozulmamış bir dua gibi okunur
insan doğar
.....................insan yaşar
............................................insan azalır
“sevgilim” kara bir sayfanın tam orta yerinde asılı bir ceket gibi durur
yani: sevmenin uzun bir yol olduğu unutulur...

yüzü kızardı elmaların
gövdesinde büyüyen acıyla...

hiç ağlamadım
tükürdüm yüzüme...


Hikayesi:


“adı sadece asma olduğu için sevmiyorsun asma yapraklarını
içi fıstıklı dolmaları yemeye utanmıyorsun ama.”

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Bu şair daha çok yazmalı.
    Özellikle şiirlerini böyle güçlü finallerle noktalarken...

  • Süpersiniz tek kelimeyle, süper şiirlerin şairi diyebiliriz size. Kutluyorum; gönülden alkışlarla.

  • hayat sıkıcı ve içinden geçen her şey lekeli
    “beyazın beyaz olmasındaki tek neden az sonra kirletilmiş olmasıdır belki ”
    belki de sokağın ortasında
    “memeleri sarkmış bir kedinin yavrusunu emzirmesi kadar anlamlıdır hayat”...
    yani: avunacak ille de avutacak bir malzemeden arta kalan kıyı ki
    o zaman
    o zaman da kalmış bir fiil
    ........................................................çekiminde insan yorulur
    gölgesinde sakladığı her öykü
    ezberi bozulmamış bir dua gibi okunur
    insan doğar
    .....................insan yaşar
    ............................................insan azalır
    “sevgilim” kara bir sayfanın tam orta yerinde asılı bir ceket gibi durur
    yani: sevmenin uzun bir yol olduğu unutulur...

    yüzü kızardı elmaların
    gövdesinde büyüyen acıyla...

    hiç ağlamadım
    tükürdüm yüzüme

    Güzel anlatım yürekten kutluyorum. Ayrıca günün şiiri seçilmiş şaşmamak gerek. Bu anlamlı şiire puan vermemek saygısızlık olur tekrar tebriklerimle saygılar

  • üzüm-üzüm üzülüp şarap olma meylindeyiz..
    genzimizde kannn tadı..

  • Güzel br seçim,beğeniyle okudum.Kutlarım yazan yüreği,saygılar