Abdulbaki Akpınar

işte şu bahar
ki ellerini yıkayarak çıkıyorsun insanlardan
kabasaba sabahlardan...

esirgeyerek saçlarını gözlerine siyahi tutkallar çalıyorsun
veda havalarını koklamak yakışmaz sana
incinerek avluları yoklamak ağrına bir ağrı daha
daha da kuşanarak soruları

kuş sergilerinden akşamüstülere takılıyorsun yaşamak için
dokundukça yüzüne ellerim, okumayı öğreniyorum

işte bahar çıkıyorsun pencerenden pencere içlerine
karartılmış sayfalardan sıkılarak
ki veda edememek öyle birşey biliyorsun

hep bir umut beslerdim uyumak için
uyumak için serinliğini nergislerin...

işte şu bahar...
storkwinkel sokağında susmayı saklıyorsun bir aylaktan
yaslandığın göğüslerden ve esmerleşmiş dudaklardan...


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Bir romanın özeti gibi.

    Abdulbaki Akpınar

    o romanın adı tezer özlü olsun.

  • Epeydir şiirlerinden uzak olmalıyım ki şiirini dilini, içeriğini çok çok özlediğimi fark ettim.

    Bu kadar ara vermesen yazmaya diyorum.

    Biliyorumki daha sık yazıyorsun ama paylaşmaktan imtina ediyorsun.

    Güzeldi Şair hem de çok çok güzel.

  • işte şu bahar...
    storkwinkel sokağında susmayı saklıyorsun bir aylaktan
    yaslandığın göğüslerden ve esmerleşmiş dudaklardan...

    Özellikle son satırda bittim. Kutluyorum sayın Akpınar

  • "-sizin gibi insanlara yer yok. bana acı çektiriyorsunuz.

    başında fırtınalar esiyor gözleri kıpkırmızı
    stefano gülümsedi;

    -biz dünyaya kendi kendimize acı çektirmek için geldik dedi ."

    cesare pavese

  • gece senin olmaya geldim
    şiir sende kalamaya geldim..