Serap Irkörücü


SÖYLEŞİ

Sen istersen derya ol,
Herkes kabı kadar nasibini alır.
Yürekler de farklı,
İlgiler de…
O nedenle izler,
Görenin gücü ölçüsünde kalır…

Öyle soğudu ki duygular,
Bereket getirmiyor yağmurlar,
Güneş bile ısıtmıyor artık buz kesen yürekleri.

‘Gözden ırak olan gönülden de ırak olur’ demişler…
Bu da bir ölümse,
Unutulanlar mı ölür yoksa ölenler mi unutulur…

Hain, korkusuyla yok eder kendini yavaş yavaş,
Maskeler de onu saklayamaz,
O nedenle yürekte de tarihte de yaşayamaz…

Hayatımın senaryosunu ben yazmadım,
Oyunun kahramanlarını da ben seçmedim,
Oyunda bana biçilen rolü,
Pek de hakkıyla oynayamadım.

Herkese her şeyimi anlatmadım, ama
Hiç kimseden hiçbir şeyimi de saklamadım
Yine de aklıma takılanları
Yerli yerine tam oturtamadım…

‘Son dem, her zaman damıtılmış gibidir,
Belki de o nedenle çok değerlidir.’ denir
Oysa,
Demin kıvamı beklenirken
Bir de bakarsın,
Hayatın sonuna gelinir.

Bu arada hayat,
Gözünü kırpmadan bizi gözler.

Üstelik,
Kaza kurşunu gibi öldürücüdür bazen,
Hedefini ıskalayan sözler.

28.11.2016


Kayıt Tarihi : 8.10.2017 23:13:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Şiiri okurken düşüncelere daldım. Herkes kabı kadar yer kaplar ve demi kadar dem bulundurabilir. çok güzel şiirdi.Beğeni ile okudum. tebrik ve teşekkür ederim. selam size.

  • Bana göre söyleşinin özeti bu ilk satırlar, her dizeyi açıklayan devamıyla oldukça anlamlı ve düşündüren bir iç konuşması, okuyucuların evet doğru, şu satır beni anlatıyor diyebileceği hayat dersi gibi bir sunum şiir, emeğinize sağlık Öğretmenim can-ı gönülden kutlarım sevgiler...

    "Sen istersen derya ol,
    Herkes kabı kadar nasibini alır.
    Yürekler de farklı,
    İlgiler de…
    O nedenle izler,
    Görenin gücü ölçüsünde kalır…"

  • Harika bir çalışma olmuş kutluyorum hocam selamlar

  • Tarla kuşunun sesiyle konuşurken kabir taşlarıyla.
    Alıp başını gitmiş giden.
    Taşındım dünyadan, taşı olmayan ruhların başındayken dualarım.
    Bir de yerleşebilseydim yapraklar gibi toprağın bağrına sonbaharda.
    Ağır bir misafir geldi şems vakti, adı safran kokusundan.
    Ve bayram değildi, mülteci ölümler varken yüreğimde.
    İşte dünya burası!..
    Hep yeniden ölüyoruz kanlı canlı.

    Yüreğinize sağlık

  • Gözden ırak olan gönülden de ırak olur’ demişler…
    Bu da bir ölümse,
    Unutulanlar mı ölür yoksa ölenler mi unutulur…
    Unutmak istediklerimizi unutur ,arkasından bir Fatiha anca okuruz...
    Sevdiklerimiz gidince bırakın unutur ne de unuttururuz..Yüreğimize ,sol yanımıza koyarız..

    ‘Son dem, her zaman damıtılmış gibidir,
    Belki de o nedenle çok değerlidir.’ denir
    Oysa,
    Demin kıvamı beklenirken
    Bir de bakarsın,
    Hayatın sonuna gelinir.

    Bu arada hayat,
    Gözünü kırpmadan bizi gözler.

    Üstelik,
    Kaza kurşunu gibi öldürücüdür bazen,
    Hedefini ıskalayan sözler.
    Defalarca dönüp dönüp okudum...Her satırı ayrı güzel ve anlamlı...Hayatın acı gerçekleri ..Kutluyorum değerli kaleminizi...Harikasınız...Sevgilerimi gönderiyorum...