12 Eylül 1962 -
211

TAKİPÇİ

112

ŞİİR


tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla

anımsar mısın bilmem
yağmurun bardaktan
boşanırcasına yağdığı o günü
hani şemsiyeyi iyice çekip başımıza
dudaklarımla hesaplamıştım
yüz ölçümünü

nicedir sokağa çıkarmıyorum
şemsiyeyi
korkuyorum çünkü
kapısı açık kafesinden
uçan bir kanarya gibi
beni ikinci kez terk etmenden

yanıt alamayacağımı bilsem bile
yanına gidip
sorarım her gün şemsiyeye
altında elele
nasıl görünürdük diye

Sunay Akın
Şiiri Değerlendir
Sizce bu şiir ne hakkında?
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • her şiiriniz farklı bir incelik barındırıyor, harika!

  • iyiki anılar hafızamızda kalabiliyor ve acıda olsa zamanı geldiğinde buruk bir hüzünle yad edebiliyoruz. yüreğinize sağlık

  • tek kelimeyle harika... insanı alıp çoook uzaklara qötürüyor, hüzün bulutları estiriyor

  • Ve zülalce ağlarsa...

    Yıkılsın her şehir, ağlatanların üzerine üzerine! ! !

  • yağmurlar o günden beri hep ağlar benim şehrimde :(