Abdullah Artaç Arslan

Biliyor musun?

Beni terk edişinin izlerini taşıyorum hala.Terk edişinden öte seni yaşıyorum..
Saçlarına dokunuşlarımı,kokunu içime çekişimi,sabahları seninle sesinle uyanışlarım…öpüşlerin beni.

Bu ihaneti,bu terk edilişi hak etim mi gerçekten de ben?

Oysa ki ben senin için gelmiştim yeniden bu şehre.Geleceğimi bir kenara bırakıp sana koşmuştum.
Seninle geçen günlerimiz hep aklımda..Ve o son zamanlar o son aylar….sen uyurken bile dizlerinin dibinden ayrılmadım,
en ufak bir sesinle bile fırladım uykularımdan bir ok gibi.

Her gece sana uyuyor,sabahlara senin için günaydın diyordum.Senin için,beni bırakıp gitmemen için neler yaptığımı sende çok iyi biliyorsun.
Hep beraber olalım diye nasıl çırpındığımı inkar edemezsin.Herşeyimi terk edip senin için geldim oysa bu körolası yere,
geleceğimi sensiz hiç düşünmedim çünkü….

Hiç kimsenin saçlarına dokunmadım senin saçlarına dokunduğum gibi.Kimseyi öpmedim seni öptüğüm gibi.
Kimsenin gözlerine bakmadım senin gözbebeklerine baktığım gibi.Kimseye sarılmadım sana sarıldığım gibi…

Ve hiç kimsenin kokusunu içime çekmedim senin kokunu içime çektiğim gibi.

O çok sevdiğin çiçeklerin hepsini kaldırdım evimizden senden sonra.Begonyaları,yasemenleri her görüşümde bir külçe sen düşüyorsun yüreğime.

Neden gittin benden? Neden çıktın böyle apansız hayatımdan? Oysa nasılda doluydum sana..

Adımı senin ağzından duymak beni o kadar çok mutlu ediyordu ki…dudaklarından o anda kelimeler değil inciler dökülüyordu sanki.

Yokluğuna kırgın hayata kızgınım senden sonra.!

Sensiz hiçbir hayalim olmamıştı.

Sende beni çok seviyordun biliyorum..Giderken bile beni çok seviyordun bundan adım gibi eminim.

Bunca yıl oldu sen gideli…Ama hala içimde yüreğimdesin..Canımdasın ve can gibi atmaktasın..

Tek tesellim, gittiğin yerde mutlu ve rahatta olman. Ve her gece uykularıma doğru yola çıkarken dualarımın ilk başındasın.
Resmin ise gözlerimin ucunda…

Bugün yine senin yanına geldim..sen oradaydın biliyorum.Seni göremesemde,sesini duyamasamda ordaydın.
Beni görüyor ve duyuyordun.Ve ben sana konuşmanın ve sana yeniden yakın olabilmenin huzurunu ve güzelliğini bir kez daha doyasıya yaşadım.

Gidişinin 11.yılında ben seni sevmeye devam ediyorum ve sana susuyorum.

Ruhun şad,mekanın cennet,anneler günün kutlu olsun canım anneciğim.

Evladın

Abdullah Artaç ARSLAN

14 Mayıs 2006 / Pazar


Kayıt Tarihi : 15.6.2006 17:32:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hayatta bundan daha yogun bir duygu yoktur herhalde.. Canından bir parça kaybetmek.. O kadar yoğun duygulara soktunuz ki beni yorum yapamıyorum.. Mekânı cennet olsun Inşallah..

  • Tek kelime ile HARİKA.

  • çok güzel çok özel bir yazıydı.....kutluyorum kalem dilinizi...bu kadar duygusal anlatabildiği için. saygıyla

  • Anne sevgisi ancak bu kadar güzel yansıtılabilir ve anneye duyulan özlem bundan daha fazla nasıl satırlara dökülebilir ki?
    Tekrar tekrar, gözlerimde yaşlarla okudum Sevgili Artaç.
    Ne mutluymuş annene ki, senin gibi bir evlat yetiştirmiş.Ruhu şad, mekanı cennet olsun.
    Sevgilerimle..

  • O kadar çok yazacağım sözler varki şu anda gözlerimden akan yaşlara ve kelimelerin boğazıma dizilmesine engel olamıyorum. Söyleyecek söz bualmıyorum sadece özlemin büyük ve içindeki anne yoksunluğu.. Bunu anca çok sevdiği insanlardan ayrılan bilir. Bu sevgiyi hiç bir şey dolduramaz biliyorum ama anne sevgisini kalbinin içinde saklayarak diğer sevdiklerinle mutlu kal. Sevgilerimle. S.Su Baykal