İbrahim Kavas


Dağ yamaçlarında açan çiçeklerin
Kokusunu bilmezsin,
Renklerini de!
Dert türküleriyle üzerinde uçan turnalarla
Sırdaştır yorgun gönüllere, o çiçekler.
Sen, o türküleri de söyleyemezsin!..

Sevda rüzgarlarının serinliğini de bilmezsin
Yürekleri titreten.
Karanlık gecelerde duvarların arasına saklanıp
Kulaklarını tıkayarak tüm dünyaya
Kendini hayallere boğdun mu hiç?
Sen, bu ıssızlığı da bilmezsin!..

Göz pınarlarından boz bulanık seller gibi
Deli dolu akan gözyaşlarıyla
Yanaklarını çürüterek ağladın mı hiç?
Bu özlem yaralarının acısını bilmezsin, sen!..

Boğazımda, şuramda bir yumruk var tıkayan beni
Dudaklarımda titreme, göğsümde bir sancı
Söylemek istiyorum,
Nefesim tutukluyor beni duygularıma.
Avuçlarını kanatırcasına ellerini sıkıp
Duvarları yumrukladın mı öfkeyle?
Sen, bu isyanı da bilmezsin!..

Her şeye karşın çıkarsız, ödünsüz
Sen, yürekten sevmeyi bile bilmezsin ki!...


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

  • Şiiri okurken duygulanmamak elde değil...

    Şu an duvardaki sazıma sanki gel de bari bana fon müziğiyle eşlik et der gibi..

    Bu şiirin yorumu tek kelimeyle ...Mükemmel..

    Yazan yüreğin ve kalemin var olsun..Selamlar saygılar abi...

  • Şiirde duygular adeta satırlara, renklerle nakış nakış işlenmiş.

    Üstat , yine bir birinden güzel ve bir birinden harika dizeler. Emeğinize yüreğinize sağlık. Saygılar

  • Kimse bilmez aslında yaşadığı ve yaşattığı durumların nelere yol açacağını.

    Yaşayan bilir. Yazamayana kim anlatabilir?

    Kutluyorum.. Düşündüren bir şiirdi.

  • Yürekten sevmek öğretilemez elbette yaşayan bilir,koklayan çiçeği öfkeden kanatilan elleri...
    Şiirde renkler ve duygular çok güzel işlenmiş.
    Yürekten tebrik ederim ..Saygı ve selâmlarınla..

  • Sitem dolu dizeler..