Deniz Ekrem

Hoyrat sevinçlerimizi izliyorum gecenin bir vakti,
Faili meçhul olmazdan önce!

Yavan kalmış bir ölümün intihar sesi,
Kalbini açan bir duvarda mülteci gülücükler,
Menzilinde daha hiç hedef olmamış,
Ve papatya falı kadar ömür biçilen sevdamı izliyorum
Yıkık,dökük,
Yakılmış köylerimi düşünerek!

Netameli yürüdügüm gece düşlerimden sıyrıldık!
Geriye ne kaldığını bilmeden tanıdık bir sabah serilirdi soframıza,
Burası lokma lokma barut kokusu,
Parça parça şarapnel her tabakta!
İnatla cigerlerimize tıkabasa doldurduğumuz duman
Kendi yüzümün yansıması korkunun aynasında!
Ve benden önce korkan çocuklar!

Bana bir dağ gerek şimdi,korkunun inadına,
Bir orman,bir yalnızlık
Kelimelerimle büyütüp,
Düştükçe bitiremeyecegim bir uçurum gerek!
Vadiler,bir su kenarı gerek şimdi,
Bir çöl gerek
Özgürüm diye haykıracağım kum fırtınaları gerek şimdi!
Bir silah gerek bana,
Baktıkça patlayacağın,
Vurulduğum Özgür gülüşün
Ve
Gözlerin gerek!


Kayıt Tarihi : 6.7.2006 11:34:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.