Dilek Burak

I
şimdi alıp başımı gitsem
vursam kendimi kendi yaramla
ağlasam sarılıp koynuma
bir hüzün kaça bölünse azalır
çarpıyorum durmadan hiç durmadan
yüzünde herkes için ağlamaya
hazır bir boşluk ruhlarımız
ve herkese yetecek kadar sızı
ki yaralarımızın panzehiri
insan
yol aldıkça bir kenarda unuttuğumuz
kırılmış umutlardan sevinçlerden bir giysi
...................................tamamlar mı eksiği...

biliyor musun ne zaman yarama
dokunsa bir el bir göz bir söz
bağrı açık türküler söylerim
............................................yanık
ama en çok insanı özlerim
ve ne zaman dizilse kursağıma bir cümle
içinde bir çift güvercin olsun isterim
üstelik bilirim cümle kuşlar sanık
ama en çok denizi özlerim

II
düşlerimden asılan zaman
ay’ı göğsümde büyüyen gece
kaç mevsim oldu mevsimsizliğim
kaç yıldız kaydı ellerimden
gözlerime konaklayan karanlık
kalbime dokunduğu zaman
çoktan ölmüştü annem...

III
düşüyor ellerinden
üşümüş bir sözcük
vuruyor toprağın sıcaklığına
yüzüne serinliyor
en kışkırtıcı sesiyle rüzgar
savur saçlarını savur
görebildiği kadar
ovaların...

IIII
insan kendini de özlüyor...

Ocak/2008


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Yüreğine sağlık... Kutlarım...

  • Çok güzel dizeler... Evet ''İnsan kendini de özlüyor''

  • 'bir hüzün kaça bölünse azalır '

    bütün martıların aynı yöne bakması bundandır..hiç düşündün mü..



















    nefis bir şiir dilek kardeşim..harbiden nefisss...

  • düşlerimden asılan zaman
    ay’ı göğsümde büyüyen gece
    kaç mevsim oldu mevsimsizliğim
    kaç yıldız kaydı ellerimden
    gözlerime konaklayan karanlık
    kalbime dokunduğum zaman
    çoktan ölmüştü anam...


    cok cok güzel bir siirdi...

    usta bir anlatim hemen dikkat cekiyo...

    kutlarim yüreginizi...tebrikler

  • çok çok güzel,'ONAR BENİ ZAMAN'işte şiir ,tek cümle bile yetmiş.tebrikler.