çocukluğum sizce ne demek, çocukluğum size neyi çağrıştırıyor?
  • Zuhal SEYYİDHANOĞLU 25.03.2018 - 17:38
    Çocukluğum:
    Mutluluğum
    Heyecanım
    Zaferim
    İlk günüm
    Küçük ve büyük şeyler... dahası var ama sayamam
  • Hatırladığım çok şey var,bazende hatırlamak istemediğim..
    Ama bana alınan bebekleri unutamam:)Çocuk olmama izin veren aileme teşekkürler..
  • Çocukluğum da Gökyüzünü izledigimde, Büyük bulutları Anne Baba, küçük bulutları Çocukları olarak hayal eder, o bulutlar birleştiklerinde mutlu olurdum :)))
  • Özlem çektiğim
    Unutulmazım
    Saflığım
    Mutluluğum
    Heyacanlarım
    İlk aşkım
    İlk dondurmam
    Sevilmeyi iliklerime kadar hissettiğim zamanlar...
  • fantastik dünyam...
  • 70lerin sonu, 80lerin başı..
  • Ana kucağına hasret,geriye dönüşü olmayan mutlu, güzel yıllarım
  • Çocukluğum..
    Ve en çok seni özledim ben.
    Karşı komşunun sokağa çıkacağı zamanı beklemeni.
    Her teyzeyi annen gibi sevmeni.
    Sanki ayıpmış gibi kimselere söylememeni.
    Ve o bisikleti ilk gördüğünde koşuşunu.
    Yağmurlu bir günde annenin elinden yediğin ekmeği.
    Islanan sokaklara bakıp duygulanmanı.
    Yaz akşamlarında oturduğun kaldırımı.Seni bir kez daha görmek isterdim...
    Hiç konuşmadan..
    Kısa pantolonlu siyah beyaz halini..
    Bir lokma boyunu..
    Diz çöküp yere sımsıkı...ama çok sıkı
    Sarılmak sana..
    Gözyaşlarımı omuzlarına bırakıp gitmek istiyorum şimdi
    Sana kim olduğumu söylemeden...arkama bakmadan
    Ağladığımı sana göstermeden
    Seni çok özledim
    Ama çok özledim
    Çocukluğum! ! !
  • hem hüzünlerle geçen günleri hatırlatıyor...
  • döne döne gelrken
    ben düşe kalka kendime
    durdum sordum birden öyle
    nerdeymiş şu hayat
    hani o şen yüzü nerede?
  • ..dan; bir ben kaldım geriye
    ben de ekşidim...
  • büyüme isteğiyle geçti... büyüdüm... şimdi çocuk kalsaydım diyorum...
  • herşeyi doya doya yaşardımda, bir tek televizyonda şansızdım...

    81' doğumlu olmama rağmen televizyonu ben bile zor bilirdim o zamanlar...

    yine 'perihan abla' ile 'şakir abi'den allah razı olsun... :)))
  • disiplinli bir baba, saatli oyun, saatli ders, saatli televizyon, saatli uyku, hafif bi soğuk algınlığında bile apar topar doktora koşturulan bir çocuk...

    o çocuk yine de çok mutluydu ;)
  • o müthiş yıllar...

    okuldan gelip çantamı attığım gibi evin arkasındaki alana koşup akşama kadar top oynamak...

    evin karşısındaki portakal bahçesinden portakal çalmak...

    yaptığımız uçurtmalarla traşa girmek...

    ve tabii ki...

    hafta sonları misket oynamak...

    çok güzeldi yaa o günler..........
  • He-man = İskeletor..
    Red-Kit

    ve daha nice sayamadıklarım..

    Misketlerim, gezmelerim...ohhoooo... :)))

    Daldan dala gidip, ceviz kemirmelerim... ;)))
  • Tarlada yılan gördüğümde
    onun bir tarafa
    benim diğer tarafa hızlı ve korkarak kaçışım,
    sonra cesaretimi toplayıp elimde değnek ile
    korka korka o yılanı arayışım ve bulamayışım..
    en sonunda da
    acaba yılanda cesaretini toplayıp beni arıyor mudur
    diye düşünüp
    ufak, temkinli adımlarla o bölgeden uzaklaşışım..
    şimdi de durum farklı olmazdı herhalde..
  • Gündüzleri güzel güzel arkadaşlarla oynadığımız mahallem..

    Gece olunca ise, komşularımızın bahçelerine daldığım, pazar meydanı :)

    Hacı teyze hakkını helal et... :)
  • ÇOCUKLUĞUM!

    İlk nefesi aldığım
    İlk ninniyi dinlediğim yer Ayancık
    Bulutlar kadar uzağımda şimdi.
    Annemin pişirdiği
    Tarhana çorbasının tadı damağımda hala
    Topaç çevirmeler, renkli misketler
    Çelik-çomak oyunları
    Kartopu savaşları yaptığım arkadaşlarım
    Kim bilir, nerede şimdi! ...

    Elmamı, kuru incirimi vermedim diye
    Beni oyunlara almayan İrfan
    Güreş tutup yenemediğim Orhan
    Maramoğlu Erol, deli Ramazan
    İlk sevgilim,
    Sınıfımızın en güzeli Gülten
    Çaylarında avladığım mercanlar, bıyıklılar
    Saraylar kurduğum kum taneleri
    Kalsedon çakıl taşları
    Dalgalarında ıslandığım ak köpükler
    Dekovil hattında kaydırdığım arabam
    Maçlarına koşarak gittiğim Recep abi
    Motor Necati
    Pembe kanepelerinde oturduğum
    Lokomotif sefaları
    Beni okula kadar bırakan Minnoş’um
    Nerede şimdi!

    Kanatları ıslak bıldırcın kuşları
    Yeşil başlı ördekler
    Canını yaktığım minik serçeler
    Fabrika köprüsünde
    Gelişini beklediğim babam
    Çayda yüzen kayın tomruğu
    Dörtbuçukta öten paydos borusu
    Yedi nüfus katık ettiğimiz fabrika ekmeği
    Her haneye ayrı maniler düzen
    Ramazan davulcusu, Musa dayı
    Gizlice çayelmalarını yediğimiz komşumuz
    Ev sahibimiz Tahsin amca
    Marangoz Ali dayı
    Menşure abla
    Elime kağıt şekerleri tutuşturan
    Dünyalar tatlısı Şefika teyze!

    Yaşadıklarım, ne tatlı bir hoşsada imiş
    Rahmetli babamın yoksulluğuna inat
    Ayancık kokulu çocukluğum
    Ne kadar da renkli geçmiş...

    Turan Gökmenoğlu
    İstanbul, 5 Kasım 1994
  • Memleketim
    Doğduğum yer
    Ayancık
    Beni oluşturan değerler
    Sevdiklerim
  • Akasya kokulu sabahlar....
  • bazen sokaklardan gecerken cocuklugumu hatirlarim hep,benimde bezden bebeklerim camurdan evlerim vardi,gecmisimin gercekleriydi bunlar simdi ne bezdenbebeklerim ne camurdan evlerim var.yasiyorum hayallaeriyle,yapa yanliz gecen bir cocukluk..hatirliyorumda mutsuz oldugum anlar evimizin arkasina saklanir aglardim,sonra mutlu olurdum,oysa simdi saklanacak bi duvarim yok olsada care degil.buyudum,evlendim ve anne oldum.ama halen icimdeki o cocuk ölmedi sevmesemde ölduremedim o cocugu icimden,galiba sonsuza dek benimle gelecek,,sonsuza dek...
  • cocuklugum..masumca ve karsilik beklemeden sevdigim seneler...
  • Bana çok uzak değil.
  • gorki nin kitabı acayip güzel bir kitap ya tavsiye ederim herkese...
  • çocukluğum duvarlarda asılı
    acılarım
    sızılarım
    misketlerim
    ve çamurlu küçük ellerim
    hepsi parklarda kaldı
    hepsi kaldırımlarda
    kırık tırnaklarım ağaç budaklarında
    ...
    önüm arkam
    sağım solum
    saklanan kimse kalmadı
    kimse saklanacak yer bulamadı
    ...
    sesler
    mızıkçı yüzler
    kör ebeler
    dokunacak kimse kalmadı
    kalanlar kimseye dokunamadı

    mavi denizim
    kıyıda türküsüz kaldı
    dudakları çatlak türkülerim
    dilimde denizsiz susuz bir nakarattı

    annemin beni çağıran sesi
    ve akşamın tarhana kokan nefesi
    betonların altında kaldı

    çocukluğum
    yüzümde uykuya dalan bir masaldı...

    ilkay ilhan
  • büyümeyi istemekle ne de büyük bi hata yapmışım...
  • cocuklugumdan beni tanıyan kimle sohbet etsem hep aynı muabbet..
    -sen küçükkende böleydin!
    ama..
    ahh bi bilseler yıllar kalbimden neleri götürüyor? !
  • yaramaz ama sulu göz,,, yaramazlık yapar arkasındanda salya sümük ağlardım,,,, suçluluk duygusu sarıyodu beni herhalde,,,,
  • Allah cezanı versin diyorlardı hep.

    Hala ayaktayım.