Nilgün Marmara

bir aynada
uyuyoruz, kafesimiz yatağımız
yüzlerimiz eşlerine baka baka
sonsuz kar altında uyuyoruz
kuşum ve ben
Eşim ve ben kızıl bir bağla
bağlıyız birbirimize
Çözülürse yoksulluk sevinir

Aynamızın içinde tek bu bağ...
Kızıl kıskaç eşim kuşum ben...


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ölümü eş seçmek kendine...

  • Ölmek
    Bir sanattır,her şey gibi
    Eşsiz bir ustalıkla yapıyorum bu işi
    Öyle ustaca ki insana korkunç geliyor.
    Öyle ustaca ki insana gerçeklik duygusu veriyor.

  • giderken arkandakilere bir şeyler bırakmayı unutmamışsın da
    kendine bırakmayı unuttuğun miras ya?

    orada işe yaramıyor şiir
    üzülmüyor değilim...