Nilgün Marmara

Kuğuların ölüm öncesi ezgileri şiirlerim,
Yalpalayan hayatımın kara çarşaflı
bekçi gizleri.

Ne zamandır ertelediğim her acı,
Çıt çıkarıyor artık, başlıyor yeni bir ezgi,
-bu şiir -
Sendelerken yaşamım ve bilinmez yönlerim,
Dost kalmak zorunda bana ve
sizlere!

Çünkü saldırgan olandan kopmuştur o,
uykusunu bölen derin arzudan.
Büyüsünü bir içtenlikten alırsa
Kendi saf şiddetini yaşar artık,
-bu şiir -
Kuramadığım güzelliklerin sessiz görünümü,
ulaşılamayanın boyun eğen yansısı,
Sevda ile seslenir sizlere!


Kayıt Tarihi : 5.5.2002 10:45:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Duygu yüklü şiirinizi
    beğeniyle okudum

  • Duygu yüklü şiirinizi
    beğeniyle okudum

  • Hayatın çilesi ile mahkeme de gibisiniz?

  • Yanmak, çoğu zaman içseldir. Kanımıza ilk oksijen girdiği andan itibaren yana yana yaşar, insani duygularımız yoğunsa, yana yana ölürüz. Bedenin yanması, ruhun dolana dolana yayılan yangınıyla kıyaslanamaz bile! Öyle bir yangındır ki içten çıkar, içine alır. Ondan, ölüme kadar kurtuluş yoktur!

    Yanarak da ölsek, donarak da ölsek, ömrün nihayetinde, ölüme sebep gösterilen, o yangındır.

    Ruhu şad olsun! Yananlarla yanmayanlardan, cennet ehlinden olsun!

    Onur BİLGE

  • yutkunmadır aşk

    lokanta camından içeri bakıp

    ziyafete öykünerek

    parasızlığa kahrederek

    sefil sulara geri dönmektir

    yutkuna yutkuna

    hala..

    @..