Ziya Tüfekçi

Gece yalnızlığıma renk katarken ve dostluğunu ilan edercesine karanlık,
Bu soğuk, donuk, kalpsiz Ocak akşamında sen düştün yüreğime...

Çocukluğumun en masum yanlarıydın oysa ve şeker bekleyen yanı avuçlarımın.
Ta ki 1984 yılının sıcak bir Temmuz'undan beri.
Büyürken minik zamanlardan, zamana ayak uydurup koşarken geleceğe,
Bu denli hızlı geçeceğini düşünmemiştim çocukluğumun.
Ve görememiştim bebekliğini, hatta dokunamamıştım yeterince.
Çünkü bende çocuktum seninle, hayal kurduğumuz pencerelerde.
Birlikte bakmıştık hayata ve birlikte ağlamıştık bozulan oyunlarımızın güvertesinde.

Hep kızgın bir koruyucu olmuştum kocaman gözlerinde belki ama
Seni kırdığım günlerin gecelerinde nefesini dinleyip gözyaşlarımı akıtmıştım yüreğine.
Kardeş dediğimde gözlerime dolan ıslaklığın ve
Yokluğuna dayanamayacağım kıymetlimsin şu kısacık ömrümde.
Sen benim kalabalık olsada her yanım hep kendimi yalnız hissettiğim bebek
yanımsın,
Sevgiye muhtaç, kırılgan bakışlarımsın yetişkinliğimin arefesinde.
Bedenimin korunmasında minik bir yavru edasında yaşadığın günlerden,
Beni koruyacak kadar güçlü olduğun günlere uzandı yıllar.
Ama hala o vesikalık resim çektirdiğimiz fotoğrafçıdaki kocaman gözlü kardeşimsin,
Ve ramazan akşamlarında kaymaklı satmaya uğraşan arkadaşımsın benim.

Evet yaşamak zor değil mi, öğrendin şimdi güzel kardeşim.
Yorulduğunu düşündüğün anların olsada, pes edeceğini düşündüğün,
Yılmayacaksın ve yıkılmayacaksın bilirim, sen iyi bir savaşçısın yüreğimde.
Şimdi hatırlıyorumda bir hastane acilinin kapısında beni bekleyişini yada
Gözlerine dolan hüznünün yansımasında kendimi görüşümü.
Ne kadar yaşayacağımı bilmiyorum ama seni ömrümce seveceğimi,
Ve özleyeceğimi yalnız kaldığımda ne denli,
Anlatamam…
Kelimelerime sığdıramam yüreğini…
Hem kardeşim oldun hem arkadaşım, dostum sırdaşım,
Kimseye göstermediğim gözyaşlarımı paylaştığım ve utanmadığım yoldaşım.
Her insan biraz yeniktir hayata ve birazda küskün.
Ama sen yanımda olduğun sürece yaşama ayak direyip başkaldırırım bütün kederlere.
Doğdum, büyüdüm, savaştım, yoruldum, eğlendim, sevdim, sevildim, sevindim yeri gelince
Ve hiç korkmadım, arkama dönüp baktım seni gördüm, seni buldum yanımda...


Hikayesi:


06.01.2010 Saat 01.04 İstanbul/Başakşehir
Kardeşim'e...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Kıymetli bir mektup tadında...

  • offff yaa

    çok duygulu bir yazı

    kutluyorum yürek sesinizi saygımla tam puan+anto