Alaaddin Külcüoğlu

Göbek bağından beslenen fetus
Gazlı beze sarılı umut
Herkes kendi denklemini yaşardı
Ve kendi depremini

Kapıda ölümle oynardı
Şimdi yorgun değil
Bir salkım çocuk
Yüklenip sırtına ağır zamanı

Fırtınada eprimiş bir alev gül
Herkes kendiyle meşgul
Yarına kör, yanmamış kül
Hızla yayılırken çağ yangını

Yaşlanırdı ağır gecelerin koynunda
Koyun koyuna
Henüz yaşamamış çocuklar
Hecelerken hayatı

Ve sokağın çocukları
Acıya bulaşmış tiner kokardı
Ve kan ve barut kokardı
Savaşın çocukları

Ve açlığın çocukları
Keskin aseton kokardı
Küresel dünyamızda
Mideleri sindirirken kendini

Karanlık sızarken kentlere
Tarihin iyileşmeyen yarası
Gömerdi, ölmüş hücrelerini
Çocuk elleriyle.


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Mükemmel

  • Mükemmel bir şiir. yüreğine sağlık

  • ...efendim bu güzel şiirinizden dolayı sizi kutlarım.

    ...ne yazıktır ki ben zaman zaman 'Batının masum yüzüne' inanmışlığım olmuştur.

    ...zaman zaman kendimi teste tabi tutar Batıyı yine de överim. işte kendimce bir sebep bulurum. örneğin insan hakları mahkemesi gibi.

    ...ama her defasında BATININ batasıca Riyakâr yüzünü görüp şaşkına dönerim.

    ...şunu kesin bir dille söylüyorum ki 'KAFİR TEK MİLLET' biz ne yapsak yaranamayız. değil mi ki bunlar SÖMÜRÜYE alışmış kanımızı emmekten asla hicap duymazlar.

    ...'ÇOCUKLAR' NEZDİNDE ne kadar da GÜZEL ÖZETLEMİŞSİNİZ. neyi mi 'Dünya efendilerinin çifte (riyakar) yüzünü'

  • Bir harikulade şiir daha okumaya doyulmuyor.
    Kutlarım, tebrikler.
    Saygılarımla.

  • harikaaa,,,kutlarımmmm