Johann Wolfgang von Goethe

Kalbimi hoplatan da ne?
Nedir beni dışarı çeken?
Çevirip de sıkarak
Evden itip yuvadan eden?
Aynı ta oradaki bulut
Kayalardan sıvışır gibi!
Göç etmek istiyorum
Varmak ve kalmak bengi!

Aha salkıyor kargalar
Dostane uçuşlarıyla;
Karışıyorum aralarına
Ve takılıyorum alaya.
Ve dağları taşları
Beraber kanatlıyoruz.
Oysa aşağıda bulunuyor,
Arıyorum onu sonsuz.

Şimdi gelirken değiştiriyor;
Bense acele etmekteyim,
Kuş gibi öterken,
Çalımsı ormana ermeliyim.
O bekledi ve dinledi
Ve gülümsedi kendine:
'Nede çok tatlı öter ya
Ki sadece sade bana.'

Batarken Güneş
Altınlıyor tepeleri;
Anımsayan Güzel,
Bırakıyor geçeni,
Çınarın kıyısında salınıyor
Çayırlardan ileri,
Ve gitgide kararıyor
Dolanıyor Tanyeri.

Birden uyanıyorum Nurla,
Parlayan bir Yıldızım.
'Ne ışıldar yukarda,
Çok yakın ufuklarda? '
Ve sende hayretle
O yananı gördüysen:
Bakarsın kaymışımdır ayaklarına,
Yalnızca kapanmış, umutluyumdur!

Çeviri: Musa Aksoy


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Kalbimi hoplatan da ne?

  • Alman şiirleri de kendi insanları gibi...
    Türk şiirinin zenginliği ile kıyaslamayı bile düşünemem.
    Türkçe yazılmış şiirler inanılmaz çoşkulu rengarenk iklimlere sürüklerken insanı,Almanca yazılmış olanı bana çocukluğumdan beri üzerlerine ağır demir kapılar kapanan ve intihar eden şairleri hatırlatır..acı ve soğukluk..inançsızlık ve deli yalnızlıklar..itilmişlikler...hatırlanması bile ıstırab..

  • İnsan zamanla her şeye hasret kalıyor. Bazen bir böceğin yürüyüşüne bile. Ölmeye de... Yaşamaya da...