Pınar Arslan 2

her durak aradığımda duramadığımı anlıyorum.en kımıldamadığım zamanlarda bile geçiyor zaman.ve bağırıyor hadi yuru geri dönenemezsin duramazsın.oysa bir durak belki yolumu değiştirecek belki bir mola .zorladıkça zorluyor hayat hadi duramazsın.yoruldum yok dinlenmek yok.yaşamak zorundasın bundan kaçamazsın.sağıma soluma bakıyorum biraz şaşkın biraz korkak.of istediğim bir durak.hikaye belli bas rolde sen senarist hayat..ve yine tekrarlıyor hayat şakaya alma hikayeni ciddi olmalısın.durak diye tutturmaya devam edersen baş rolde olmayı kaybedersin.bütün sahneler senin bu hikaye senin ya kendine bir sen çizersin öyle keskin ya da varamazsın inandığın gök yüzüne vazgeçemem dediğin o şarkıları mırıldanamazsın bir daha.
hem ne olacak durunca nereye gideceksin!anlamıyor musun tüm yollar aynı.duraklar şaşırtır duraklar sağa sola baktırır.ve sen sonra yolunu unutursun.ve hatta ağlayabilirsin kaybolmuşluktan.

git işte yol hikaye seneryo ve hatta durak biz değimiyiz...kendin kadar yolun var ve kendi hikayesinde yol alan herkes kadar tek bir şansın var.tek bir ölüm oda yaşamayı istediğin kadar..öyle bir öleceksin ki gittiğin her yer durak.


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hafiften depresyon hafiften umut

  • Cok doğru ve güzel yazmışsın Pınar eline yüreğine sağlık

    Pınar Arslan

    Teşekkür ederim

  • İnsanın en önemli yolculuğu kendi içine yaptığı yolculuktur değil midir ki, hayatı boyunca karşılaşacağı bütün engelleri kendi içindeki duraklarda dinlenerek aşacaktır. Yazı çok güzeldi tebrikler Sayın Şair.