Sezai Karakoç

Yine akşam oldu,
Yalnızlık omuzlarıma çivisini çaktı yine,
Uzaklık aynı gerçi,
Heryerdeyken olan uzaklığın pek değişmedi,
Yine akşam oldu orda olduğu gibi,
Görebiliyorum seni burdan da,
Aynısıydı ordayken de,
Uzaklıktan korkmuyorum belki de,
Orada da aynıydı uzaklık gerçi
Donuklaşmış oldu artık bu,
Bir o kadar da hüzünlü romanlar gibi,
Galiba ben baştan kaybetmişim,
Belki de ben baştan kazanmışım, insanlık kaybetmiş...


Kayıt Tarihi : 8.10.2002 21:31:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Turhan ARSLAN
    Turhan ARSLAN

    Aşkın derecesiyle ölçülünce mesafeler dünyevi mekanların uzaklığı sonucu etkilemiyor sevdiğim miktar kadar uzağım.

  • sonu yıne yalnızlık..

  • korkudan konuşamıyorum
    yüzüm gökle aynı çizgide çünkü

    aşktan çatlayacak olan kalbimi
    secdene erdiremiyorum
    sesim köpek hırlamalarıyla çok donuk çünkü

    beni yakala kalbimin ilmeğinden
    ve tutup bırakma asla ellerimi havaya asılı
    gövdemde biriken bir ince şarkıdır çünkü
    dilinin kelam üzerinde kayması

    donuk aşk
    kalbe konuk aşk
    kapı önünde terli terli durduğundan
    donmuş olmalı

    ya kapıyı kapat
    ya içeri
    ya dışarı çık..

    üşümekten konuşamıyorum
    sızlamaktan rükularım asimetrik

    @..

  • şiirin üstadına sevgiler, saygılar ..