Ramazan Kocapinar

Güzün bağ bozumunda
terkedip gittin sen beni
bir dağ değirmeninde
öğüttün kemiklerimi
Sağ kalmaktı ümidim
can çekiştim yenildim
yaşamaktı tek dileğim
ama nedense olmadı
öldüm öldüm dirildim
------------------------

Bilmem nasıl bu yazgı
kaderim hiç gülmüyor
bırak vucudu sardı salgı
eridim dert bitmiyor
içim yanar içerden
tutuştukça kavrulur
bunaldıkça kederden
kül güllerim savrulur
sen var ya hiç mi hiç
sevmedinki oysa beni
bak bu her halinden
duruşundan belli
ben senin şimdiki
şu halini değilde
o ötekini bir öncekini
sevmeyi denemiştim bilki
bir geçiştirme avuntuydum
olumsuz olguydum oysa
oyundum senin için belki
bilmem belkide oyalama taktiği
duygusal bir hayalmiydi
hüzün hazanımdı bu benimki
ve yahutta ulaşılamayacak
yeri dolmayacak fantazi
ahmaklık düpedüz aptallıkmış
salaklıkmış işte benimkisi
bak içimdeki o haykırış
yanan bir yüreğin sesi
bilmem nasıl çılgınlık
sahi buda neyin nesi
gün ve gün yok ediyor
tüketiyorum şu nefesi

------------------------

Et kemiktenim ben
üstüne çekilmiş deri
söyle bu kahır neden
bunca zulmü kederi
haketmedi bu beden
Uz karanlıkta vuruldum
fayda yok geçen geceden
kahroldum bak yoruldum
kovuldum vefasız gönülden

Yazıp dursamda niceden
dem vursamda heceden
ister yakın ol ister uzak
çek git yüreğime ilişmeden

3 nisan 2019 - çarşamba
NRW / Almanya
Yazan : Ramazan Kocapınar


Kayıt Tarihi : 14.1.2020 15:50:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.