Mahzuni Şerif

Bende bir insan oğluyum
Bırak beni konuşayım
Bir başım bir beynim vardır
Bırak beni konuşayım
Düşüneyim, danışayım

Beni öldürüp ağlama
Böyle bulanıp çağlama
Yazık kolumu bağlama
Bırak beni konuşayım
Düşüneyim, danışayım

Senin dilin benim dilim
Yakışmaz insana zulüm
İnsanım hayvan değilim
Bırak beni konuşayım
Konuştukça düşüneyim

Ya sen niçin düşünürsün
Düşündükçe boşanırsın
Halk demeye üşenirsin
Bırak beni konuşayım
Hep gerçeğe ulaşayım

Düşünen cahil olamaz
Cahil kendini bilemez
Can gider fikir ölmez
Bırak beni konuşayım
Cahilliği biz yenelim

Mahzuni halk için ölsün
Ben giderim dostlar kalsın
Koltuk sana sizin olsun
Bırak beni konuşayım
İnsan gibi yaşayayım
Yaşadıkça düşüneyim.


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • En çok sevdiğim eseri 'Çeşmi Siyahım' olsa da diğer eserleri de çok değerlidir üstadımızın.

  • saygı deger yüreginizi içtenlikle kutlarım. Şiire yön veriş ve ustalığınızı, taktir ediyorum., ilhamınız bol olsun gönlünüz şen yüreginiz dost kalsın.Herşey gönlünüzce olsun.

  • OZAN MAHZUNİ’YE…

    Ağasıyla paşasıyla yasayla
    Sussun diye zulüm gördü MAHZUNİ
    Sazıyla kalemiyle gür sesiyle
    Zalimlere fena vurdu MAHZUNİ

    Bu ozan ki mazlumların ozanı
    Hep yuhladı korumadı ezeni
    Barış huzur demokrasi düzeni
    Gelsin diye ömür verdi MAHZUNİ

    Mayıs ayı kara duman bürüdü
    Yeşeren ağaçlar birden kurudu
    Ardında binlerce ozan yürüdü
    Çilehane dedi durdu MAHZUNİ

    Ozanlık özünü ben O’nda gördüm
    Taşını okşayıp yüzümü sürdüm
    Başucuna varıp tezene vurdum
    Sazımın telini gerdi MAHZUNİ

    Asker oldu saz dayadı koluna
    Kurşun gibi söz boyadı teline
    Gün evveli Hacı Bektaş yoluna
    Gönül verip yüzün sürdü MAHZUNİ

    Dost MAHZUNİ türkülerin atası
    Bu insan dostunun yoktu hatası
    Deniz’in Engini elbet ötesi
    Yeri erişilmez yerdi MAHZUNİ

    DENİZ ENGİNİ