Şule Akar

Ölü toprağı serpilmiş gibi bedenim
Duygularım yok olmuş.
Gözbebeklerimde birikenler yok oluyor gözlerimi kıstığımda
Anlık düşünceler gibi artık hislerim
Kovuyorum içimden gidiyorlar
Kendimden kaçıyorum, peşi sıra kovalıyor beni benliğim
Kendimi insanca sevgilerle kandırıp aşkları yok sayarken
Kalbimin duvarları nasılda kalınlaşıyor gün be gün
Nasır tuttu tutacak
Ve bu gidişe son diyecek nefesim olmayacak..
Suskunum ölesiye..suskunum
Sesim çıkmıyor çığlıklarım içimde yankılanırken
Kayalıklarıma çarpa çarpa oda kesilecek birgün
Yorgunum..
Gücüm yok artık sahte sevdalara
Bir ben yine ben ve yalnız ben yürüyorum sokaklarımda
Arkamda bıraktığım geçmişim peşim sıra gelirken
Kaçıyorum anılarımdan
Yeni bir ben yarattım küllerimden
Küllerimden doğan kendime ben bile yabancıyken
Hey yabancı! ! ! Sen
Uzaklaş benim çevremden kederimden…
Tutamazsın asla ellerimden….

24.05.2010
Saat:22:55


Kayıt Tarihi : 17.11.2013 20:48:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Yorumlarınız için teşekkür ederim :)

  • Şiirinizi büyük bir beğeniyle okudum.Yoğun duygular bir nakış gibi işlenerek mısralara demirlemiş.Gönlünüze sağlık.Saygılarımla.Puanım 10 tam.+Ant

  • Sade ,arı duru bir anlatım. Konu içeriği oldukça güzel!seve seve bir solukta okudum. tam puan kutluyorum. selam olsun.