Can Yücel

Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! -
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezberledim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu
40'ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul'a
Bir helalleşmek ister elbet, diğ'mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.


Kayıt Tarihi : 12.8.2000 16:53:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • yazık ironi yapmış
    anlaşılan anlaşılmamış

  • Leyla zaka
    Leyla zaka

    Ennn sevdiğim şiirii

  • ah be can abi
    sevilmek isterdin baban tarafından biliyorum
    o sevgiyi talebinin şiiri gibi geldi bana

    "Bilmezdi ki oturduğumuz semti
    Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! -
    Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
    Atlastan bakardım nereye gitti
    Öyle öyle ezberledim gurbeti"

    hep acelesi vardı işi için
    seninle olmak için değil
    önemli olan işi idi yani abi
    öyle önemli idi ki işi
    sen ölüm döşeğindeymiş gibi hal üzerine gelirmiş
    üzüldüm be abi
    sevdiğini filan sanmıyorum sitem ediyorsun aksine
    bu sözlerle

  • Ben en çok babamdan nefret ettim
    hala da ederim
    çocuktum ufacıktım
    dev gibi cüssesiyle
    bağırırdı gür sesiyle
    ne dediği sikimde değil
    kükremesiyle ürperirdim
    nutkum tutulur
    kalbim güm güm
    afallar kalırdım

    "sorun istemiyorum"
    "gene ne var"
    sesleri kulağımda
    bilincimde
    tüm zerremde
    ipotekli düşüncelerim
    göremez duyamaz konuşamaz
    öylece susardım
    evet ve olur"du tüm kelimelerim
    intihara meyilli
    itaatkar köle
    ne isteseler yapardım

    kaçmaya başladım
    ne vakit bulsam kaçmaya
    oyunla oyalanmaya
    yürüyerek kurtulmaya
    prangalarımdan
    beynimde dönen bağırtıdan
    azat edin beni artık azat
    tüm duygularımla

    artık çocuk değilim
    bebek hiç değilim
    hala ürker ürperirim
    neden hala köle olma eğilimim
    bilemedim
    boyuna küfrederim
    gelmişime geçmişime
    ben en çok babamdan nefret ederim

    Emin Akasya

  • ben hayatta en çok babamdan nefret ettim...

    bunu da yaşayan çok
    ben dahil