Can Yücel

Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! -
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezberledim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu
40'ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul'a
Bir helalleşmek ister elbet, diğ'mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.


Kayıt Tarihi : 12.8.2000 16:53:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Gülden Sökelioğlu
    Gülden Sökelioğlu

    Can Yücel'in tüm şiirlerini severek okurum... Büyük üstadı rahmet ve minnetle anıyorum.

  • sude kılıç
    sude kılıç

    okuda okuycam hadi bakalım ezber yapmaya çalışıyorum

  • Mehmet Göre
    Mehmet Göre

    Bu gece yani 23 Şubat 2019 Cumartesi günü radyo progromım da gurur ve onurla ses olmaya çalışacağım. Hem babamı hem Can Baba'yı çok sevdiğimden...