Yasin Sarıahmet

Esir iken kendime oldum kendimden.
Kalmadı zerre ışık,
Sızan kapı deliğinden.
Ruhumun, göz göz kabarcık,
İrin her yanı, vicdan ateşinden.
Esir iken kendime oldum kendimden.

Düştüm bir bölünmez uykunun içine.
İmleri silinmiş kadran,
Yönsüz kalmış iğne.
Boşa dönen akrep ve yelkovan,
Ben; içi yoklukla kaplı sine.
Düştüm bir bölünmez uykunun içine.

Gayya kuyularında boğulur sesim.
Tırnaklarımın içi balçık.
Ne yar ne bir tatlı besim,
Ciğerlerim belki açık,
Yabancı özbeöz nefesim.
Gayya kuyularında boğulur sesim.

Akıl; kırık gergef, gönül; yırtık kumaş.
Bulsam nakkaşım nerede?
Bitse bu çetin savaş.
Nakışlar aleminde,
Bir ben kaldım salaş.
Akıl; kırık gergef, gönül; yırtık kumaş.

Kandırma artık beni ne olur gerçeği söyle.
Dünya denen yeri,
Bulabilir miyim böyle?
Toprağa gömülmüş gökleri,
Ser önüme şöyle.
Kandırma artık beni ne olur gerçeği söyle.


Kayıt Tarihi : 19.6.2018 00:15:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Betimlemeler yerli yerinde, serbestin en güzellerinden bir şiir dökülmüş kaleminizden.

    Kutluyorum.