Yasin Sarıahmet

Yarından yakın sonsuz,
Dün her şeyden öte ırak.
Ben gibi rüyada uykusuz,
Kim var deryada çorak?

Kalmadı bir şey yitecek,
Boşluk boşluğun ardından.
Beni bir rüzgâr değse itecek,
Çırpınan kelebek kanadından.

Ruhum çelik kancasına,
Takılmış gibi bin vebalin.
Yakama yapışırcasına,
Sanki doğacak her cenin.

İçimdeki şey saklanan,
Bulmuş bir kovuğu.
Boğmakta beni an be an,
Nefesimdeki buğu.

Gözyaşımla dağlasam,
Geçer mi ki yaralarım.
Ağlasam ve ağlasam,
Sürse böyle her anım.

Yerde zelzele, gökte afet,
Kıyamet ile yarışır.
Biter belki bu melun fetret,
Hayalim ve “ben” barışır.

İçimde müthiş heyelan,
Örtmekte kabuğumu.
Nefs...! Varlıkla sen oyalan,
Bana ver yokluğumu.


Kayıt Tarihi : 18.1.2019 15:38:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • İçimde müthiş heyelan,
    Örtmekte kabuğumu.
    Nefs...! Varlıkla sen oyalan,
    Bana ver yokluğumu.


    felsefi bir devinim..eyvallah.

    Yasin Sarıahmet

    eyvallah üstad

  • " İçimde müthiş heyelan,
    Örtmekte kabuğumu.
    Nefs...! Varlıkla sen oyalan,
    Bana ver yokluğumu. "

    Çok anlamlı ve güzel şiirinizi beğeniyle okudum.
    Yüreğinize, kaleminize sağlık...

    Yasin Sarıahmet

    teşekkür ederim efendim