Zeliha Bekoğlu

İçimde fırtınalar kopuyor
Dışarıda insafsız bir yağmur yağıyor
Kaldırımda yalnız bir çocuk oturmuş ağlıyor
Göz yaşları bile belli olmuyor …

Bir mutsuzluk öyküsüdür yaşamak
Bir yalnızlık hikayesi var olmak
Her şeyin anlamını bulmaya kalksa insan
Bir karmaşa denizi olur yaşam

Yaşam acılar denizi şairin kaleminde
Yaşam göz yaşı bebeğin gözlerinde
Ağlamaya korktuğu an büyür insan
Gerçekler yakar biraz insan olsan …


Kayıt Tarihi : 23.6.2008 21:04:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Gün doğarken işi aceleydi insan uykuda yalnızlığa.
    B/ekliyorlar, diyordu kuşkusuz anılardan k/alan.
    Yağmur yağan gönüllere yakın hüznün g/özleri.
    Kimseler b/eklemiyordu, b/ekleyen kimse yoktu duada.
    Dört bir y/anına b/aktı ölüm.
    Solumasını duydu kalbinin, biri bile yoktu orada.

    Nasiplendik elhamdülillah.
    Aşkınız daim olsun.
    Yüreğinize sağlık.
    Allaha emanet olun.
    Selam ve dualarımla.
    Hoşça bakınız zatınıza.


  • çok güzel bir şiir.. üzerinde biraz daha çalışılsa daha iyiu olur..

  • *
    ''Yalnızca; kendini 'ağ'layanlara ağlarmış insan...''
    -

  • Bir karmaşa denizi olan yaşamların belkide bir sahili bir kıyısı vardır mutlaka. Şair yaşamı acıyla kederle örer belki ama şair umutludur hep, ne yaşarsa yaşasın yine sarılır sevdalarına umutlarına. Yine sarıl yine umutlu ol yine sev, yine tebrikler

  • haklısın,,,kutlarımmmm