Naime Erlaçin

sonu olmasın yolun!

sürgit büyüyen
bir boşluğa düşsün gölge
yokluğu varlık yokuşuna süren bir eylemin
ufku paslanmış arayışına koşulsun an
kelimede titreşsin harfler

olmasın sonu!

sevişilir elbet sonsuzla da
imge çıplak
imge arzulu
nefsin aç soluğunda kekeler içgüdü
habis bir ura düğümleyerek göbek bağını
ağrısı nüksetmiş cerahatli mürekkebin
dörtnala koştuğu tek kişilik doygunluk
gebeliğe tutunur kör bıçağıyla

bir yürek yeter!
bir de karanfil kokusu sevdanın

yağmur
ateş
ve kan adına
kendini bulur yol

böyle büyür
abbara çocukları
harlanmış yangınlar ülkesinde
:
kuytu geçitlerinde daracık sokakların
kurbanlık sayarak şiirin rahmindeki kanı

(26 Haziran 2005) – “ 6. Dekad “ Dosyasından…


Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • 'abbara çocukları'ismi ile müstesna

  • Daha ilk şiirde çuvalladım! Evire çevire dizeler arasında gide gele bir şeyler yakalamaya çalıştım ama olmadı! Yorumları okudum. Dizelere hangi pencereden bakacağım ipucunu yakalar gibi oldum. Bir şeylerin tokatlandığı aşikar! Serzenişin yedi şiddeti gibi... Kutluyorum...

  • kuytu geçitlerinde daracık sokakların
    kurbanlık sayarak şiirin rahmindeki kanı...yıktı geçti dokunaklı finaliniz...çok duygulandım çokk...sevgilerim saygılarım sonsuz size sayın hocam...

  • Gönül dostu; şiirlerinizi okudum. Gönlüne sağlık. Çok çok beğendim.

  • etkilendim ,kaleminizin sihri hiç tükenmesin...