Leyla Leylim Şiiri - Muhammed Emin Toprak

Muhammed Emin Toprak
53

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Leyla Leylim

Ah Leyla…
Leylim…
Fısıltıların ruhumu, eskici pazarlarında harmanlar,
Seni bir koğuşun demir parmaklıklarından selamlıyorum
Asfaltın kimyasal bağlarından, ne mümkün ovalardan Yusuf’un hikâyesinde ki payımıza, kuyular düştü.
Âdem bir diyardan başka bir diyara sürgün edildi
Üşür mü dersin Mikail aleyhisselam?
Haşa…
Ölür mü dersin Azrail aleyhisselam?
Hâşâ…
Leyla senin gitmelerin hangi meleği kıskandırır söylesene…

Ah Leyla
Leylim…
Kanlı sabahlarına amonyak kokladım,
Sebepsiz yere bütün trenlere el salladım
Bugün de Azer dinlemeyi ihmal etmedim
Mürekkebine gözyaşı damlatan bir acının sahibiyim
Elimden gelmez namluya kurşun yanaştırmak
Yakışmaz elimize başka bir kurşunun değmesi
Kurşun gibi gözlerinin hatırına
Bütün uçurtmalar emir kipiyle seslenir, doğaya ve kimyasal silahlara Yağmurlara ve yetim çocuklara

Ah Leyla
Leylim…
Duydum ki, Leyla’lar kızarlar bizlere
Sahi Leyla bir kadın mıydı? Söylesene
Leyla saçlarının telinde bir rahmet miydi?
Gençliğinin baharında kiliselerin zangocu muydu?
Leyla olmadan, Leyla kim deme
Leyla bir iklimdir, bedeninde hissetmediğin kadar etkili bir kanamadır
Bir ölümün ardından başka bir kalbin b’ölümüdür

Ah Leyla
Leylim…
Bilirim arkamdan konuşursun,
Arkana bile bakmadan gitmenden daha masumdur, bu konuşmaların

Etlerimi yola yola gittiğin yetmezmiş gibi,
Kendini günahıma sokma

Muhammed Emin Toprak
Kayıt Tarihi : 18.5.2020 01:57:00
Şiiri Değerlendir