Kutsalsız Tapınak Şiiri - Savaş Keskin 2

Savaş Keskin 2
17

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kutsalsız Tapınak

Sen benim mabedimsin,
Velhasıl ben ibadet etmiyorum artık.
Yalan değil kutsallarımı sana kurban ettiğim,
Fakat ben sunağındaki son kurbandım,
Artık profanım...
Üçüncü gün çoktan geçti benden, dirilemedim
Ben de terkedildim baba tarafından
ama hiç hayıflanmadım mıhlanırken,
Bu yüzden üçüncü günüm olmadı hiç.

Sen ise dördüncü günün kapısındaki fahişeydin.
Tükürüğümle yazı yazamadım yüzünü gömdüğün toprağa.
Engel olamadım gühahkarlarıma,
taşladılar seni içimdeki körpe yaşlılar.

Bir öpücüğü bile çok gördüm sana.
Öylece eleverdim, pişman olmadan
Ve inkar ettim defalarca,
horoz ötmeden,
ezan okunmadan,
çan çalmadan,
Ve komşum oynaşını bitirmeden.

Sen benim mabedimsin.
Velhasıl ben ibadet etmiyorum artık.
Mabetler yıkıldı, Kutsallar çiğnendi.
Ağlayacak bir duvar bile kalmadı.
Küfrün karanlığı gözün kundağındakini boğarken,
Kutsallığın ağızda kaldı, bir kitabı bile olmadı.
Ölüm melekleri es geçti belki bedenlerimizi
Ancak aşk, iki bedende intihar etti.
Deniz yanlış tercihti, okyanus kıyısına gitmeli.

Savaş Keskin 2
Kayıt Tarihi : 26.5.2020 04:54:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Aşk ve onun evrelerini kutsallaştıran geleneğin 8. katının hikayesi. İlk 7 kattan kopuk, kaçak ve gece kondu... Harcıyla barışmayı bekliyor...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Şiirsever
    Şiirsever

    Harikulade farklı bir yorum, biraz incilden de dem vurulmuş sanırım. Kaleminize sağlık!

    Savaş Keskin

    Evet, biraz yeni ahit anlatısı esiniyle çağdaş karmaşalara ve sorgulara atfettiğim bir denemeydi. Yorumunuz için teşekkür ederim.

TÜM YORUMLAR (1)