Küskünler Durağı Şiiri - Çağrıl Taştan

Çağrıl Taştan
52

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Küskünler Durağı

KÜSKÜNLER DURAĞI

Küskünler durağında bekliyorum seni yılmadan
Güneşin batışıyla, karanlığın doğuşu karşısında yorulmadan
Umutsuz şeytanlar, ruhlarını bırakıp giderken bu durakta
Fısıldıyor kulağıma, içimde saklanan bir yarım adam

«Vazgeç ummaktan
Ömür tüketme bir gün daha mutlu olmadan
Kalk git küskünler durağından
Yenilenler kalır geride
Aşk yoluna devam eder
Hiç uslanmadan
Peki sen neden usanmıyorsun
Bir akılsızlık peşinde, yüzyıllık ömrünü tüketiyorsun
Küskünler durağında bütün varlığa küserek
sadece
Oturuyorsun»


Fısıldıyor hem ona hem bana, karanlığın ortasında
Usanmadan umut arayan

«Bir ben kaldım sokak ortasında, bir sokak lambası ile bir bankta
Umudu ararsam sokak lambalarına bakıyorum
Gözlerim kararsa dahi güneşin hayalini kuruyorum
Küskünler durağı koyarlar korkaklar, bu bankın adını
Bu bankın üstünde beklemeyi göze alan, cesurlar
Aşıklar durağı koyar onun adını»

İki ses arasında, tükenirken bir nefes
Gönlüm tartıyor, var ile yoğunu
Geleceği görebilir olduğu
Bir diyar yok mu
Küskünler durağını hiç aramaz mı
Bir yakın arkadaş
Bir yolcu


Çağrıl Taştan
Kayıt Tarihi : 5.5.2018 03:17:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Çağrıl Taştan