Kumlara Gönül Verince Biz

Kumlara gönül verince biz,
Köz oldu artık her yanımız,
Zifiri gecenin koynunda,
Zift akan çukurlar kaynıyor.
*
Sağır ruhlardan ses çıkmıyor,
Yarınlar ışığını yakmıyor,
Düşleri saran o ay doğmaz,
Serin ve nazlı yel esmiyor,
Sükutu delen kurt gezmiyor.
*
Neşeni bu yerde yitirdin,
Susuz kalmış lale gibisin.
*
Dertli bir çöl hüznü günlerim,
Gök ve saz sesine karışır,
Temmuz ortası o kıtlıkta,
Soluk umutlar hep tıkanır,
Akrebin kumda çiziminde,
Yıldızsız şehir akşamında,
Kuruyan günün fidanları.
*
Ruhu derinden çürüten şey,
Akla sığmaz o son yok oluş,
Sahra'da yakıcı kış vakti,
Halbuki birlikti yaşamak,
Varlığı bölüşmek ne hoştu,
Şimdi kurşunların vurduğu,
Bir mazi var ayak altında.
*
Tek bir yıldız var gecemizde,
Kurak Temmuz'un ateşinde,
Kırda taze güle hasretlik,
Müjde vermez dağda çiçekler.
*
Engerekler serinlemiyor,
Kızgın taşların gölgesinde,
Örtmüyor çölü yeşil otlar.