KÖYÜM
Bu sene doğduğum köyüme gittim,
Geçmişi orada buldum ağladım.
Duvara asılı lambayı tuttum,
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Doğduğu köy insana hep özlemdir,hasrettir,unutulmayanlardandır,geçmişini orada hatırlar,çocukluğunu bulur orada,,hele birde değişmiştir,,insanlar tanımaz seni,,evler,kerpiç değil,köy ekmeği yok artık şehirden gelen ekmek vardır,,köy yumurtası yerine,bakkalda çiftlik yumurtası satılır,,yinede köye özlem bitmez,,çok güzel anlatmışsınız,Fatma hanım benide eskilere götürdü bizden sonraki nesil bunları hiç bilmeyecektir çünkü her geçen gün köy şehirleşme yolunda,,eline ve yüreğine sağlık,,
Doğanın doğallığına yaşanmış geçenler anılandığında özlemin gizinde ki büyü...:
'İlk....' Terk edip giden veya öyle duyulandığımız.
Gece de oluyor...Kader'i bala batırmakla olsa..
Gününüzün güzelliğine de göğemeniz dileğiyle..
Dizelerinizin rahiyasını duyarak tebrik ediyorum.
Saygılarımla.Erdoğan Vural
off sevgili dostum. içimde kopan furtına nasıl kelimelere yansıtılır inan bilmiyorum. Doğduğumuz ve çocukluğumuzun geçtiği topraklar. dostlukların ve sevgilerin çıkarsızca yaşandığı yıllar geri gelirmi dersin.
Benim köyüm bile kalmadı biliyormusun dost. Doğup büyüdüğüm evin yerinde artık hayvanlar otluyor, küçük bir tahtası bile kalmamış. herşey yok olmuş tıpkı insanlığın yok olduğu gibi.
Kutluyorum kaleminizi ve yüreğinizi. Sevgiler yüreğimden yüreğinize .
Bu sene doğduğum köyüme gittim,
Geçmişi orada buldum ağladım.
Duvara asılı lambayı tuttum,
Tozunu elimle sildim ağladım.
Toprağı kokuyor, kuru gül gibi
Suları tatlıdır, sanki bal gibi
Dostluklar gizemli bir masal gibi
Ellerim koynumda kaldım ağladım
Söyledim güneşe bugün batmasın,
Kırlarda koşayım, kimse tutmasın,
Saati bildiren horoz ötmesin,
Mazime özlemle daldım ağladım
......................................................şiir o kadar güzeldiki bir tarafından kesip koyamadım yorumuma her dizesi memleket kokan bu güzel şiirin kalemini alkışlıyorum...
Bu sene doğduğum köyüme gittim,
Geçmişi orada buldum ağladım.
Duvara asılı lambayı tuttum,
Tozunu elimle sildim ağladım.
Toprağı kokuyor, kuru gül gibi
Suları tatlıdır, sanki bal gibi
Dostluklar gizemli bir masal gibi
Ellerim koynumda kaldım ağladım
Söyledim güneşe bugün batmasın,
Kırlarda koşayım, kimse tutmasın,
Saati bildiren horoz ötmesin,
Mazime özlemle daldım ağladım
Okuduğum en güzel şiirlerden biri. Candan kutlarım kardeşim.
İnsan bazen maziyi hatırladıkça, duygu seli oluyor her şey..harika bir çalışma..
Kutlarım...
Çok güzel bir çalışma olmuş.Hece şiiri olarak kusursuz. Kutlarım.
Teşekkür ederim, bize saflığı ve doğayı hatırlattınız, bir de sılayı... Saygılar.
Benide şu an o günlere, o cennet köyüme götürdünüz bu güzel şiirle arkadaşım.Yüreğinize sağlık.
Offfffffffff Fatma Hanım offffff.. Beni de eskilere rahmetli annemim köyüne götürdünüz...Çocukluğum orada geçti ve şiirdeki lambaları çok temizledik... Sabah kalkınca ilk işimiz lambaları asılı oldukları yerden indirir, siler, parlatır yerine asardık..Güzel şiiriniz için kutlayıp
sevgi saygı sunuyorum size...Lamia CANAY...
Bu şiir ile ilgili 86 tane yorum bulunmakta