Köye Dair Şiiri - Mustafa Coşkunsu

Şiir Yarışması
Mustafa Coşkunsu
16

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Köye Dair

Çocukken yaz tatilini iple çekerdim,
Bir ümitle bekler, belki köye giderdim,
Gidemezsem ağlar, boyun bükerdim,
Sevgisi yüreğimde saklı köyümün…

Köy denince bir an, mazide canlanan,
Yoksul bir dağ köyü, zihnimde kalan,
Kıvrım kıvrım yollar, tırmanarak çıkılan,
Yaylalardan da yüksek tahtı köyümün.

Meskeni sanki münzevidir dağa, ormana,
Münbit değil arazi, ürün girmez harmana,
Kimi taştan evlerin, kimi kerpiç; yan yana,
İç içe geçmiş bir yaşam, evlerinde köyümün.

Mekan aynı, zaman durmuş sanki köyde,
Hayat devam ediyor işte, tarlada, evde...
İşte dayım, mal yayıyor Karanlıkdere’de,
Kimisi sap çekiyor harmanına köyümün.

Büyükbabam Atkıran’da ekin biçiyor,
Tırpan örste, çekiç elde ritim tutuyor,
O ses hala o tonda, kulağımda ötüyor,
Yankılanıyor ormanında, köyümün.

Karanlık çöker köye, koyuldukça koyulur,
Çoban köpeklerinin sesi uzaklardan duyulur,
Cam lambaya renkli gaz, ilk akşamdan koyulur,
Yayılır bir apgın kokusu, sokağına köyümün.

Evlerin penceresinden tek tük ışık sızıyor,
Gümüş tütün tabakası elden ele geziyor,
Yadigar Emmi mukallit, Köroğlu’nu yazıyor,
Meclisinde kubuz bitmez köyümün.

Sokağında bir acıklı kağnı sesi sızılar,
Harmanında meleşiyor, koyun ile kuzular,
Tecelli eder hep biçare, alındaki yazılar,
Depreşir sızıları yüreğinde köyümün.

Dedemin mezarında karış karış ot bitmiş,
Konan göçmüş, gelen gitmiş, iz yitmiş,
Ekin olmuş, başak yetmiş, iş bitmiş,
Hüzün saklı havasında köyümün…

Fazla kalmasam, hiç görmesem de kışını,
Az yemedim ben senin ekmeğini, aşını,
Yine duman bürümüş Akkaş’ın başını,
Havasını, suyunu çok özledim köyümün

Haziran/2005

Mustafa Coşkunsu
Kayıt Tarihi : 24.3.2013 16:21:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!