Kokunsuz Papatya Şiiri - Nesya Eskenazi

Nesya Eskenazi
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kokunsuz Papatya

Seni seviyorum satırlarca sonsuz
Bir bahar geliyor aklıma
Burnumda, taze açmış
Sen kokularıyla.

Seni seviyorum satırlarca sonsuz
Bir şiir geliyor aklıma
Uyduramadığım uyaklarında
Sen gizleniyorsun, her mısrasında

Seni seviyorum satırlarca sonsuz
Bir kasetçalar geliyor aklıma
Kalemlerle ayarladığım bantlarında
Sesini saklamışım, her notasında

Seni seviyorum satırlarca sonsuz
Bir esinti geliyor boğuk boğuk
Ve bir uğuldama kulaklarımda
Bir sen eksiksin, bir de ellerin boynumda

Seni seviyorum satırlarca sonsuz
Bir papatyanın boynu bükük
Tek yaprağı kalmış, seviyorum diyor falında
İşte o papatya benim,
Bir bahçede bitmişim, kokunsuz
Seni seviyorum, satırlarca sonsuz.

•20 Nisan 2015•

Nesya Eskenazi
Kayıt Tarihi : 24.10.2015 23:51:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!