Köksal Çoban Şiirleri - Şair Köksal Çoban

Köksal Çoban

Ararım
Bir başkayken gözlerinde her mevsim
Kar bilmeyen o günleri ararım
Hayalini soluklarken nefesim
Har görmeyen o gülleri ararım

Devamını Oku
Köksal Çoban

Bergüzâr
Bir efsunlu hayatında ömrüm
Çağlara hükmeden nigehbanları
Nazarıyla var oluş düşünden uyandıran
Sonra ansızın kaybolan yokuşların izini
Peşleyen melankolik bir bestenin hüznü müydü?

Devamını Oku
Köksal Çoban

Bir Gül Ver
Unuturum desem seni
Hatıralar izin vermez
Hüznün sarsa bu bedeni
Buna canım aklın ermez

Devamını Oku
Köksal Çoban

Geceler
Bağrıma sancı bırakıp da
Hüznüme çarpar geceler
Yanık bir türkü çalıp da
Karalar bağlar geceler

Devamını Oku
Köksal Çoban

Gidişin
Gidişin aşk bahçemde bir hüzündü
Soldu bütün efsunuyla güllerim
Zaman seninle ha bu gündü ha dündü
Ne olacak şimdi benim günlerim

Devamını Oku
Köksal Çoban

Gözlerin
Bir fermandır ezelden bilcümle insü cinne
Süleyman gibi gönle hâtem çeker gözlerin

Nero’dan alevini almışsa bedbaht Roma
Firkatle ateş olur cihan yakar gözlerin

Devamını Oku
Köksal Çoban

Gülgûn
akşamlar erken inerdi semaya
mağribin kızıllığıyla tüllenen şafak
kaplarken gönül hüzmelerini
en çok da seni boyardı gülgûn
bağrında büyüttüğün o nazlı endam

Devamını Oku
Köksal Çoban

Hasankale Ovasında

Hasankale ovasında
Bir yar gördüm kar beyazı
Al al olmuş simasında
Vardı yarin sert ayazı

Devamını Oku
Köksal Çoban

Kaf Dağının Ardındaki İnciler

kaf dağının ardındaki inciler
takdimidir Sultanına gedanın
varıp gülzarına uykusuz kaç leylin hesabın
sormaz mı nevbahar ümidiyle

Devamını Oku
Köksal Çoban

Gümüştendir sözlerim
Sükûta göz dikmiş nikâbıyla
Mesture bir fermanın
Celladına hükmederken
Çaresizliğin ilmiğine boyun uzatır
En girift suallerin girdabından geçerken

Devamını Oku