Kızın Adı Leylâ

Abdussamet Kurukahveci
12

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kızın Adı Leylâ

Ve kızın adı Leylâ!
Elleri uzaktan bakar.
Gözleri bir deniz gibi.
Sevda gibi.
Yeşil gibi.
Hep ağlar gibi.
Yanımdan her geçişinde,
Zamanım şaşırır.
Adı Leyla!

Yalnız, hatta yapayalnız yüreğim.
Ve bu yorgun gözlerime,
Adın değmeli dedim.
Korktum!
Şöyle bir yol kenarına oturdum.
Hiç kimseye görünmeden,
Benim değilmiş gibi gözlerim.
Ağlattım onları.
Leylâ diye ağlattım.

Ve ben artık biliyorum.
Yüzü güneşli bir adam gibi,
Gözlerini seviyorum.
Ellerini seviyorum.
Bu yorgun ve hüzünlü yüreğim,
Benim değilmiş gibi,
Sana hiç dokunmadan seviyorum.
Her akşam geçip karşına,
Leylâ deyip seviyorum.

Bu telaş beni öldürüyor.
Kimse anlamaz ki içimdeki yangını.
Sende gördüğümü bir görseler,
bin yıl daha yaşamak isterler.
Artık varım yoğum aşkımız.
Kokunun karışması ellerime,
Sevmek biraz daha.
Çıplak bir adam gibi,
Seni giyinmek Leylâ.
Aradan çok geçmeden,
Sana kavuşmak Leylâ.

Bekle, sabret.
Bakmayı öğrendiğimde,
Ulaşacağım sana.
Belki de, hayat ağlayınca güzeldi.
Yanlış ağlayınca.
Çok istedim olmadı.
Ağırdı işte.
Leylâ diyordu...
Yanlış ağlama n'olur.

28/01/2018
Üsküdar / istanbul

Abdussamet Kurukahveci
Kayıt Tarihi : 28.7.2019 17:22:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!